Η συζήτηση για την ίδρυση Κτηνιατρικής Σχολής στην Αιτωλοακαρνανία φέρνει ξανά στην επιφάνεια τη βαθιά, χρόνια παθογένεια που ταλανίζει τον τόπο: τον τοπικισμό, τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες και την αδυναμία συνεννόησης για το αυτονόητο. Ένα πρόβλημα που εδώ και δεκαετίες έχει στερήσει από την περιοχή την αναπτυξιακή της προοπτική.
Για ακόμη μία φορά, σύλλογοι και τοπικοί παράγοντες στο Μεσολόγγι εμφανίζονται να «διεκδικούν» την Κτηνιατρική Σχολή, όχι με βάση ένα σοβαρό ακαδημαϊκό σχέδιο, αλλά με όρους πίεσης, ιστορικών δικαιωμάτων και πολιτικών ισορροπιών. Πρόκειται για την ίδια λογική που διαχρονικά οδήγησε σε αποσπασματικές αποφάσεις, πρόχειρες δομές και τελικά σε σχολές χωρίς δυναμική, χωρίς φοιτητές και χωρίς ουσιαστικό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.
Αυτή η παθογένεια είναι που «έκρυψε τον ήλιο της ανάπτυξης» από την Αιτωλοακαρνανία. Αντί η περιοχή να λειτουργεί ως ενιαίο αναπτυξιακό σύνολο, μετατράπηκε σε πεδίο εσωτερικών συγκρούσεων, όπου κάθε πόλη διεκδικεί κάτι όχι για το καλό του νομού, αλλά για να μη το πάρει η διπλανή.
Η Κτηνιατρική Σχολή, εάν και εφόσον ιδρυθεί, δεν μπορεί να αποτελέσει προϊόν τοπικών ανταγωνισμών. Δεν είναι λάφυρο, ούτε «έπαθλο» πολιτικής διαπραγμάτευσης. Είναι μια σοβαρή ακαδημαϊκή δομή, με αυστηρές απαιτήσεις σε υποδομές, ερευνητικά εργαστήρια, πανεπιστημιακές κλινικές, διδακτικό προσωπικό και σύνδεση με την παραγωγή. Όποιος μιλά για έδρα χωρίς να απαντά σε αυτά, απλώς κοροϊδεύει την κοινωνία.
Ας ιδρυθεί η Κτηνιατρική Σχολή στο Μεσολόγγι — μόνο όμως αν η απόφαση στηρίζεται σε καθαρά ακαδημαϊκά κριτήρια, σε βιώσιμο σχεδιασμό και σε πραγματικές δυνατότητες λειτουργίας. Όχι επειδή «το δικαιούμαστε», όχι επειδή «το είχαμε παλιά», όχι επειδή κάποιοι φωνάζουν πιο δυνατά από άλλους.
Η Αιτωλοακαρνανία δεν χρειάζεται άλλη μία σχολή-βιτρίνα. Χρειάζεται σοβαρές επιλογές, συνεργασία και πολιτικό θάρρος για να ειπωθεί η αλήθεια: ότι χωρίς υπέρβαση του τοπικισμού και χωρίς σεβασμό στην ακαδημαϊκή λογική, καμία σχολή — όπου κι αν ιδρυθεί — δεν θα φέρει ανάπτυξη.
Αν συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, η Κτηνιατρική Σχολή θα χαθεί όπως χάθηκαν και τόσες άλλες ευκαιρίες. Και τότε, η ευθύνη δεν θα είναι «των άλλων», αλλά δική μας.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
