ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ
ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ»
ΕΠΕΤΕΙΟΣ 200 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
1826-2026
Μητέρα, μητέρα μεγαλόψυχη στὸν πόνο καὶ στὴ δόξα/ Κι ἂν στὸ κρυφὸ μυστήριο ζοῦν πάντα τὰ παιδιά σου/ … Τὸ θεϊκό σου πάτημα δὲν ἄκουσα, δὲν εἶδα, / Ἀτάραχη σὰν οὐρανὸς μ’ ὅλα τὰ κάλλη πόχει / Ποὺ μέρη τόσα φαίνονται καὶ μέρη ‘ναι κρυμμένα·
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Χαλκίδος, Ἰστιαίας καί Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομε, ἐκπρόσωπε τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου.
Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς.
Ὁσιολογιώτατε Ἅγιε Πρωτεπιστάτα Γέρων Ἀβραάμ καί λοιποί σεβαστοί ἐκπρόσωποι τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.
Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχοντα Ἔξαρχε καί Μεγάλε Εὐεργέτα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τέως Πολιτικέ Διοικητά τοῦ Ἁγίου Ὄρους, κ. Ἀθανάσιε Μαρτῖνε.
Κύριε Ὑπουργέ.
Κύριε Περιφερειάρχα Δυτικῆς Ἑλλάδος.
Κύριε Δήμαρχε τῆς Ἱερᾶς Πόλεως τοῦ Μεσολογγίου.
Κύριοι Βουλευτές.
Κύριοι Δήμαρχοι.
Ἐνδοξότατοι ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ καί τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.
Λοιποί ἐκπρόσωποι τῶν Περιφερειακῶν καί Δημοτικῶν Ἀρχῶν.
Σεβαστοί μου πατέρες καί ἀδελφοί.
Λαέ τοῦ Θεοῦ ἀγαπημένε καί περιούσιε.
Πλήρεις συγκινήσεως καί δέους, κατά τήν εὐλογημένη αὐτή ὥρα, στήν Ἱερά Πόλη τοῦ Μεσολογγίου καί κάτω ἀπό τούς θόλους τοῦ παλαιοῦ καί ἱστορικοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, ὑποδεχόμαστε τή «Μεγαλόψυχη Μητέρα τῆς Ἐλευθερίας», τή Μητέρα τοῦ ἔθνους, τή Μητέρα τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων, τήν Παναγία μας.
Ἡ Κυρά τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἡ ἀγγελοφώνητη Παναγία «Ἄξιόν Ἐστιν», ἔρχεται σήμερα σέ μιά ἄλλη ποίμνη, δική Της καί αὐτή, σέ μιά Πόλη Ἱερά σάν τό Περιβόλι Της· μιά Πόλη πού διακόσια χρόνια τήν καρτεροῦσε, ζώντας μέσα στό κρυφό μυστήριο τῆς ἐθελοθυσίας τῶν μαρτυρικῶν τέκνων της, καί τώρα μέ ἀνεκλάλητη χαρά Τήν ὑποδέχεται. Τήν ὑποδέχονται τά ἄψυχα καί τά ἔμψυχα, οἱ πέτρες οἱ μπαρουτοκαπνισμένες, οἱ ρύμες καί τά στενά τά ἁγιασμένα ἀπό τά δάκρυα καί τίς προσευχές, ἀπό τόν ἱδρῶτα καί τό αἷμα, ἀπό τήν ἀγωνία καί τή φοβερή πείνα, ἀπό τή λαμπροφόρα θυσία τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐξόδου. Τήν ὑποδέχονται οἱ ψυχές ἐκείνων, καί μαζί τους ὅλοι ἐμεῖς: οἱ κάτοικοι αὐτοῦ τοῦ ἁγιασμένου τόπου, πού εἴμαστε οἱ ἀπόγονοί τους, ἀλλά καί ὅλος ὁ λαός, ὅλο τό ἔθνος, πού εἶναι ἐδῶ νοερά συναγμένο σάν ἕνας ἄνθρωπος, σάν μιά ψυχή σέ ἑκατοντάδες σώματα.
Μέ πίστη, ἀφοσίωση καί εὐγνωμοσύνη περιβάλλουμε τήν Παναγία μας. Γιατί ἦρθε κοντά μας μέ μητρική στοργή, στήν ἐπέτειο αὐτή τήν ἱερή, πού εἶναι ἀπό τίς ἱερώτερες τῆς ἱστορίας τῆς φυλῆς μας. Ἡ παρουσία Της δίνει πνευματικό νόημα στήν ἱστορική μνήμη. Εἶναι παροῦσα κοντά στόν λαό μας διά τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος Της, ὅπως ἦταν παροῦσα καί πρίν ἀπό 200 χρόνια, στίς ψυχές τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων, πού Τήν εἶχαν παρηγοριά, καταφυγή καί ἐλπίδα τους, στά πιό σκοτεινά τους βράδυα καί στήν ἄνιση μέ τόν ἐχθρό μάχη. Καί ὅταν τήν παραμονή ἐκείνης τῆς ἱστορικῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, πού ἦταν τό προανάκρουσμα τῆς Ἀνάστασης, οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι, ἐξαϋλωμένοι καί σχεδόν ἀγγελοποιημένοι ἐπιχείρησαν τήν ἡρωϊκή τους Ἔξοδο, Ἐκείνη εἶχαν συνοδοιπόρο καί συνεξοδίτισσα. Μαζί Της πέρασαν στή σφαίρα τῆς ἀνάστασης καί τῆς ἀθανασίας. Ξεπέρασαν τό σύνορο, πού μόνο οἱ μάρτυρες καί οἱ ἅγιοι μποροῦν νά περάσουν, καί διάβηκαν «ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν», μέ τήν πίστη στήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί τῆς πατρίδας, μέ τήν πίστη σέ Κείνη, πού ἦταν ἡ Μητέρα τῆς Ἀναστάσεως.
Ἡ εὐχή πού ἀντάλλασσαν πρίν ἐξέλθουν πρός τό μαρτύριο ἦταν τό «Καλήν Ανάσταση»! Οἱ ἴδιοι προχώρησαν στήν ἔσχατη θυσία γιατί ἦταν ἤδη ἀναστημένοι καί ἐλεύθεροι· ἐλεύθεροι ἀπό τόν φόβο, ἀπό τόν ἑαυτό τους, ἀπό τίς ἀνάγκες καί τίς ἐπιθυμίες τους. Ὁ ἑκούσιος θάνατός τους ἦταν ὁ θρίαμβος τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ἀπό τά ὅποια δεσμά, ἀπό κάθε ἔννοια δέσμευσης καί σκλαβιᾶς. Ἡ θυσία τους ἔγινε «φῶς πού πατεῖ χαρούμενο τόν Ἅδη καί τό Χάρο»· καί ἡ Ἔξοδος, ὄχι μόνο πράξη πολεμική, ἀλλά κυρίως μαρτύριο πίστεως καί ἐλευθερίας.
Γι᾿ αὐτό, ὁ τόπος αὐτός ὁ μικρός ὅπου βρισκόμαστε σήμερα, τό «ἁλωνάκι», ὅπως τόν ὀνομάζει ὁ ἐθνικός μας ποιητής, μεταμορφώθηκε μέ μιά μεγάλη καί ἱερή μεταμόρφωση. Καί ἔγινε Πόλις Ἱερά, τόπος μαρτυρίας, πίστεως, Ἀναστάσεως, τόπος, ὅπου ὁ ἄνθρωπος συνάντησε τόν Θεό μέσα ἀπό τή θυσία καί τήν ἀγάπη, τόπος πού κατά τόν Σολωμό, ἀφοῦ πάλεψε μέ μεγάλες ἐνάντιες δυνάμεις, ἔβγαλε τίς «Μεγάλες Οὐσίες». Καί ἐξαγόρασε ἐκεῖνο τό ἀπριλιάτικο πρωινό μέ τόν ἑκούσιο θάνατό του τήν ἀνάσταση τῆς Ἑλλάδας.
Σέ αὐτόν σήμερα ὑποδεχόμαστε τήν Παναγία, τήν Ὁδηγήτρια καί Ἐμψυχώτρια τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων. Μεγάλη εἶναι ἡ πνευματική συγγένεια πού τούς ἑνώνει μαζί Της. Εἶναι ἡ μεγάλη Μάνα τῶν ἀνθρώπων, πού κατανοεῖ τόν ἀγῶνα, σκουπίζει τό δάκρυ, στηρίζει στήν ἀγωνία, διότι μετά τόν Χριστό μας πόνεσε πολύ, ἴσως περισσότερο ἀπό κάθε ἄνθρωπο πάνω στή γῆ. Ἡ Ἴδια βίωσε κατά τήν ἐπίγεια ζωή Της τήν πλήρη ἔξοδο καί ἀποταγή ἀπό ὅλες τίς κοσμικές σχέσεις, ἐπιθυμίες, νοήματα καί θελήματα. Καί ἔφερε στόν κόσμο τόν μεγαλύτερο «’Εξοδίτη» πού ὑπῆρξε ποτέ, τόν Θεάνθρωπο Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἐξῆλθε ἐκ τῶν κόλπων τοῦ Θεοῦ Πατρός καί ἐκένωσε Ἑαυτόν, «λαβών δούλου μορφήν… αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου».
Ἡ Θεοτόκος στήριξε καί γιγάντωσε τίς ψυχές τῶν ἡρώων προγόνων μας, πού «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί γιά τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία», ἐξομολογηθέντες, συγχωρήσαντες ἀλλήλους καί κοινωνήσαντες τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων προσφέρθηκαν στό μαρτύριο. Γι᾿ αὐτό καί ἐμεῖς σήμερα, κατά τήν ἱερή στιγμή τῆς ὑποδοχῆς Της, Τήν τιμοῦμε, Τήν προσκυνοῦμε, Τήν δοξάζουμε καί Τήν εὐγνωμονοῦμε γιά τήν μητρική Της «ἔξοδο» πρός ἐμᾶς. Συγχρόνως, ὅμως, εὐχαριστοῦμε καί ὅλους ὅσοι συνέβαλαν στήν ἔλευση καί στήν παραμονή κοντά μας καί κοντά στούς ἁγιασμένους μας νεκρούς, τῆς Ἱερᾶς καί περιπύστου Εἰκόνος Της.
Πρωτίστως καί ἀξιοχρέως εὐγνωμονοῦμε τούς Πανοσιολογιωτάτους Ἁγίους Καθηγουμένους καί τούς σεβαστούς ἀντιπροσώπους τῶν 20 Ἱερῶν Μονῶν τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας, πού συναποτελοῦν τήν Διπλή Ἱερά Σύναξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Διότι τό αἴτημά μας γιά τήν ἔλευση τῆς Παναγίας μας στήν ξεχωριστή αὐτή περίσταση τό δέχθηκαν εὐμενῶς, τό ἐξέτασαν νηφαλίως καί κατενόησαν τήν ἐξέχουσα σπουδαιότητα τῆς παρουσίας τοῦ «Ἄξιόν Ἐστιν» στήν τρίτη μεγίστης ἐθνικῆς σημασίας Ἐπέτειο τῆς νεωτέρας Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Γιά τοῦτο καί εὐλόγησαν τήν «Ἔξοδο» τῆς Εἰκόνος ἀπό τήν ἱερά Της καθέδρα, γεγονός τό ὁποῖο πολύ σπάνια καί σέ ἐξαιρετικές περιπτώσεις συμβαίνει. Ἔτσι τό «Σύμβολο» τοῦ ἱεροῦ Ἄθωνα ἦλθε γιά νά λαμπρύνει τήν μνήμη τοῦ ἱστορικοῦ Γεγονότος τῆς Ἐξόδου, πού ἔχει πλέον καταστεῖ «σύμβολο» ἀνδρείας, πίστεως, αὐτοθυσίας καί κάθε εὐγενοῦς καί ὑψηλοῦ ἰδανικοῦ. Ὡς ταπεινός Ἐπίσκοπος αὐτῆς τῆς ἁγιασμένης καί ἡρωϊκῆς Ἐπαρχίας, διερμηνεύουμε τά αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης πρός τά μέλη τῆς Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως ὅλου τοῦ λογικοῦ ποιμνίου μας, ζώντων καί κεκοιμημένων· καί μάλιστα, τοῦ προκατόχου ἡμῶν ἡρωϊκοῦ Ἐπισκόπου τῆς Ἐξόδου Ρωγῶν Ἰωσήφ, καί πάντων τῶν Ἐξοδιτῶν, ἀνδρῶν, γυναικῶν καί παιδιῶν, τῶν ὁποίων οἱ ψυχές βρίσκονται «ἐν χειρί Θεοῦ» καί οἱ προσευχές μετά μαρτυρικῆς παρρησίας ἀνέρχονται ὑπέρ αὐτῶν πρός τόν Κύριο.
Ὁμοίως, εὐχαριστοῦμε τήν ἱερά συνοδεία τῆς Παναγίας μας, τόν Ἅγιο Πρωτεπιστάτη Γέροντα Ἀβραάμ Λαυριώτη καί τούς πολυσεβάστους ἐκπροσώπους τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, πού σάν ἄγγελοι ὄντως περιστοιχίζουν τήν Κυρία Θεοτόκο. Ἄς εἶναι ὁ μισθός τους πολύς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, κατατεθειμένος στά ταμεῖα τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Διότι ἀφήνοντας γιά λίγες ἡμέρες τήν μοναστική τους διατριβή, τόν ἀγῶνα τους καί τά ποικίλα θέματα τῆς ἀθωνικῆς πολιτείας, πραγματοποίησαν μαζί μέ τήν Κυρία Θεοτόκο μιά «Ἔξοδο» καί αὐτοί πρός τόν λαό μας, πού τόση ἀνάγκη ἔχει ἀπό τήν παρουσία καί τήν στήριξη τοῦ ἁγιορειτικοῦ μοναχισμοῦ μας. Στούς σκοτεινούς καιρούς μας, κατά τούς ὁποίους κάθε ἱερό καί ὅσιο ἀμφισβητεῖται, καί οἱ ψυχές ἀναζητοῦν καταφύγιο μέσα στή γενική κρίση πού ἐπικρατεῖ, σεῖς, ἅγιοι Πατέρες, εἶστε γιά μᾶς τό ὀχυρό καί τό τεῖχος, πού θά μᾶς βοηθήσει νά κρατήσουμε ἀντιστάσεις καί νά μή λησμονήσουμε, πώς καί σήμερα, ὅπως τότε στήν Ἔξοδο, ἔχουμε στό πλευρό μας τόν Χριστό, τήν Παναγία, τούς Ἁγίους μας, ἀλλά καί τό τιμημένο ράσο τοῦ καλόγερου, μέ ὅλα ὅσα αὐτό, ἑκατοντάδες χρόνια τώρα, ἀντιπροσωπεύει. Σᾶς εὐγνωμονοῦμε καί ζητοῦμε τήν εὐχή καί τήν προσευχή σας, γιά νά συνεχίσουμε νά μαρτυροῦμε Χριστό καί πατρίδα, ἀπό τήν «ντάπια», ὅπως θά ἔλεγαν οἱ Ἐξοδίτες ἀγωνιστές, ὅπου Ἐκεῖνος μᾶς ἔθεσε.
Εὐχαριστοῦμε ἀκόμη τήν παρισταμένη τῶν Σεβασμιωτάτων καί Θεοφιλεστάτων Ἀρχιερέων χορεία, τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος, Ἰστιαίας καί Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομο, ἐκπρόσωπο τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, καί τούς Ἀγαπητούς ἐν Χριστῷ Ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι προσέτρεξαν στό ταπεινό μας κάλεσμα, γιά νά ἀποτίσουν φόρο τιμῆς, ἀγάπης καί εὐλαβείας στήν Κυρία Θεοτόκο, καί νά ἀνατείνουν προσευχητικά ὁσίες ἀρχιερατικές χεῖρες ὑπέρ τῶν ἀειμνήστων προγόνων μας.
Τούς εὐχαριστοῦμε, διότι στά σεπτά τους πρόσωπα βλέπουμε τήν ἑνότητα, τή σύμπνοια καί τή συμπόρευση τῆς Ἐκκλησίας μέ τό Ἔθνος σέ κάθε ἱστορική του στιγμή, ὡς Μητέρας αὐτοῦ καί ἐμψυχώτριας στά μεγάλα καί στά ἱερά. Οἱ ἀρετές τῶν προγόνων μας, ἡ γενναιοψυχία, ἡ ὁμοψυχία, τό ψυχικό σθένος, ἡ ἀδελφωσύνη, τό φιλότιμο, ἡ σταθερή ἀπόφαση θυσίας, ἡ ἀγάπη τῆς σταυρικῆς ζωῆς, τό ἐθνικό ὅραμα, τό πύρωμα τῆς καρδιᾶς γιά τήν ἐλευθερία καί ὅλα ὅσα ἀπαρτίζουν τήν ἱστορική φυσιογνωμία τοῦ λαοῦ μας, καί εἰδικότερα τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Ἱερῆς μας Πόλης, γεννήθηκαν καί αὐξήθηκαν κάτω ἀπό τούς θόλους τῶν ἐκκλησιῶν, μέ τά ἅγια μυστήρια, ἀπό τίς πυρωμένες καρδιές ἁγίων ποιμένων, ἐπισκόπων καί ἱερέων. Εἴθε καί ἐμεῖς σήμερα, Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, νά γίνουμε συνεχιστές ἐκείνων, προσφέροντας στόν Θεό καί στήν πατρίδα, ὅταν ἡ περίσταση τό καλέσει, ἁγνά καί «ἄμωμα θύματα».
Εὐχαριστοῦμε τούς ἐντιμοτάτους τοπικούς ἄρχοντές μας, καθώς καί τούς ἐνδοξοτάτους ἀρχηγούς τοῦ φιλοχρίστου στρατοῦ μας, πού παρίστανται στήν μεγάλη αὐτή ἱστορική στιγμή. Μέ αἰσθήματα φιλοπάτριδα καί θεοτοκόφιλα ἀνταποκρίθηκαν στό κάλεσμα τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας καί συνεργάστηκαν μαζί της ἀγαστῶς καί ἀξιεπαίνως γιά τήν προετοιμασία αὐτῆς τῆς μεγάλης στιγμῆς. Ἡ Παναγία μας εὔχομαι πατρικῶς νά ἀνταμείβει τήν καλή τους διάθεση μέ τήν πλούσια εὐλογία Της. Οἱ δέ νεομάρτυρες τῆς Ἐξόδου νά εἶναι πάντοτε γιά κείνους καί γιά ὅλους μας φωτεινά μετέωρα, στηλογραφίες καί ὑποδείγματα, ὥστε σέ κάθε συγκυρία τῆς ἱστορικῆς μας πορείας, νά βαδίζουμε, ὡς πρόσωπα καί ὡς ἔθνος, «τοῖς ἴχνεσιν αὐτῶν».
Θέλω νά εὐχαριστήσω ἀκόμα καί τούς Συλλόγους, ὄχι μόνο τῆς Ἱερᾶς Πόλεώς μας ἀλλά καί ὁλοκλήρου τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, πού πραγματικά κόσμησαν τήν ὑποδοχή τῆς Παναγίας μας μέ τήν παρουσία τους. Τούς συγχαίρω, τούς εὐλογῶ καί πατρικῶς τούς εὔχομαι ὅλα τά ἀγαθά δωρήματα τῆς Κυρίας μας Θεοτόκου, ὥστε νά συνεχίσουν νά προσφέρουν μέ τό ἔργο του ὁ καθένας στό κοινό καλό τοῦ τόπου μας.
Ξεχωριστή θέση μέσα στήν πάνδημη αὐτή ἱερά πανήγυρη κατέχουν τά παιδιά μας ὅλων τῶν σχολικῶν βαθμίδων, πού ἦταν παρόντα μέ τίς ἑλληνικές σημαῖες τους. Εἶναι τό χρυσό μέλλον τῆς πατρίδας, πάνω στά ὁποῖα οἰκοδομεῖται ἡ ἱστορική καί πνευματική συνέχεια τοῦ ἑλληνορθόδοξου λαοῦ μας. Τά εὐχαριστῶ γιά τήν παρουσία τους καί τή συμμετοχή τους, καί τά εὐλογῶ μέ βαθειά συγκίνηση.
Τελευταῖο ἄφησα ἕνα ἰδιαίτερα ἐξέχον καί προσφιλές σέ ὅλο τόν ἑλληνικό λαό πρόσωπο, πού παντοῦ δίνει τό «παρών» μέ τίς ἐξαίρετες καί ἀφθονοπάροχες ἀγαθοεργίες καί εὐεργεσίες του· τόσο στόν τομέα τῆς ναυτιλίας ὅπου δραστηριοποιεῖται, ὅσο καί σέ κάθε τοπική Ἐκκλησία, κοινωνική δομή, φιλανθρωπική καί πολιτισμική πρωτοβουλία, ἀλλά καί σέ κάθε ἀναγκεμένο. Ὁμιλῶ γιά τόν Ἄρχοντα Ἔξαρχο καί Μεγάλο Εὐεργέτη τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί τῆς πατρίδας μας ὁλόκληρης, τέως Διοικητή τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί εὐλαβέστατο τέκνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου, Ἐντιμολογιώτατο κ. Ἀθανάσιο Μαρτῖνο.
Ὁ κ. Μαρτῖνος σπεύδει «ἀγαλλομένῳ ποδί» νά πραγματοποιήσει κάθε θεοφιλές ἔργο, ἀκόμα περισσότερο μάλιστα ὅταν αὐτό ἔχει σχέση μέ τήν Παναγία μας. Ἔτσι ἔσπευσε καί τώρα μέ θεοτοκόφιλα αἰσθήματα νά καλύψει τήν δαπάνη τῆς ὑποδοχῆς καί τῆς φιλοξενίας τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος «Ἄξιόν Ἐστιν» καί τῆς συνοδείας της, γιά ὅσες ἡμέρες θά παραμείνει στήν πόλη μας. Πρίν ἀπό αὐτό, ὅμως, ἀνέλαβε πέρυσι μέρος του μεγάλου ἔργου τῆς ἐκ βάθρων σχεδόν ἀνακαινίσεως τοῦ πανσέπτου Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ μας τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, στόν ὁποῖον βρισκόμαστε.
Χάρη στόν κ. Μαρτῖνο, τό ἔργο τῆς ἀνακαινίσεώς του ὁλοκληρώθηκε μέσα σέ ἑπτά μόλις μῆνες καί ὁ ἱστορικός Ναός μας προσφέρθηκε πάλι στόν λαό μας ἀνακαινισμένος, περικαλλέστατος καί πανέτοιμος γιά τόν λαμπρό ἑορτασμό τῶν διακοσίων ἐτῶν τῆς Ἐξόδου, ἤδη ἀπό τόν περασμένο Δεκέμβριο. Εἴμαστε ἀπεριόριστα εὐγνώμονες στόν Μεγάλο μας Εὐεργέτη, τοῦ ὁποίου τό ὄνομα εἴμαστε βέβαιοι ὅτι κατέγραψε ὁ Μισθαποδότης Κύριος «ἐν βίβλῳ Ζωῆς».
Στοιχώντας στήν ἀποστολική ἐντολή «Ἐν παντί εὐχαριστεῖτε» καί ἐπιθυμώντας νά ἐκφράσουμε τίς ἀξιόχρεες εὐχαριστίες μας πρός τό πρόσωπό του, ἄν καί γνωρίζουμε ὅτι θά προσκρούσουμε στήν ἁπλότητα καί στήν ταπεινοφροσύνη του, τοῦ ἀπονέμουμε δικαίως τήν ἀνώτατη τιμητική διάκριση τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, τόν Χρυσοῦν Σταυρόν. Τοῦ εὐχόμαστε δέ ὁλοκαρδίως ἡ ἀνταπόδοσις τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας νά εἶναι πλουσιωτάτη καί ἡ προστασία Του ἀμαχωτάτη στόν ἴδιο, στούς ἐκλεκτούς οἰκείους του ζῶντες καί κεκοιμημένους, ὧν ἡ μνήμη αἰωνία, καί στίς φιλόθεες, φιλάνθρωπες καί φιλοπάτριδες πρωτοβουλίες του, ἀπό τίς ὁποῖες, σάν ἀπό χείμαρρο πραγματικό, κάθε γωνιά τῆς πατρίδας μας κατακλύζεται!
Τελειώνοντας, θά ἤθελα ὡς Ἐπίσκοπος αὐτοῦ τοῦ ἁγιοτόκου καί ἡρωοτόκου τόπου, νά ἐκφράσω μιά ὁλόψυχη εὐχή: Αὐτή ἡ Πόλις μας ἡ Ἱερά, αὐτό τό «ἁλωνάκι» τό ταπεινό καί ἔνδοξο μαζί, πού μύριοι προσπάθησαν νά πατήσουν καί δέν τό κατάφεραν, νά παραμένει στό διηνεκές, φάρος καί σύμβολο πίστεως, θυσίας, ἁγιότητος, πνευματικῆς ἐλευθερίας, λεβεντογέννα γῆ ἡρώων καί μαρτύρων, ἀσυμβίβαστων ἀγωνιστῶν διψασμένων γιά ἀπελευθέρωση «ἀπό κάθε μορφή θανατίλας», κατά τόν σύγχρονό μας Ὅσιο Πορφύριο. Καί ἐμεῖς οἱ πολίτες της νά εἴμαστε πάντοτε «ἐξοδίτες», ἄνθρωποι πνευματικά, ἠθικά καί ἐθνικά ἐλεύθεροι, μέ ὁδηγό, καταφυγή καί ἀντιλήπτρια τή «Θεομάνα» Παναγία μας, τήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό τοῦ Γένους μας, τήν Ὁποία «Ἄξιόν Ἐστιν» ὑμνεῖν καί δοξάζειν, τώρα καί πάντοτε καί στούς αἰῶνες.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Χαλκίδος, Ἰστιαίας καί Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομε, εκπρόσωπε τῆς Διαρκούς Ἱερᾶς Συνόδου καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου,
Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Δαμασκηνέ.
Ὁσιολογιώτατε Ἅγιε Πρωτεπιστάτα Γέρων Ἀβραάμ καί σεβαστοί ἐκπρόσωποι τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.
Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχοντα Ἔξαρχε καί Μεγάλε Εὐεργέτα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τέως Πολιτικέ Διοικητά τοῦ Ἁγίου Ὄρους, Άθω κ. Ἀθανάσιε Μαρτῖνε,
Κύριε Ὑπουργέ,
Κύριε Περιφερειάρχα Δυτικῆς Ἑλλάδος,
Κύριοι Βουλευτές,
Κύριοι Δήμαρχοι,
Ἐκπρόσωποι τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καί τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας,
Αξιότιμοι εκπρόσωποι τῶν Περιφερειακῶν καί Δημοτικῶν Ἀρχῶν,
Σεβαστοί Πατέρες,
Ἀγαπητοί Συμπολίτες και Συμπολίτισσες.
Πριν από λίγες μέρες, το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων, εδώ, στον Κήπο των Ηρώων, τον ιερότατο τόπο της Πατρίδας μας, κατέληξε η μεγάλη λιτανεία που τελούμε κάθε χρόνο στη μνήμη των Ηρώων και Μαρτύρων Ελεύθερων Πολιορκημένων.
12.000 άνθρωποι συμμετείχαν στην Πομπή της Ιερής Εικόνας της Εξόδου.
Πολλές χιλιάδες παρέστησαν και αναρίθμητο πλήθος την παρακολούθησε εξ αποστάσεως.
Η χαρμολύπη που διακατέχει εκείνες τις ημέρες το ταπεινό και έξοχο Μεσολόγγι μας μεταδόθηκε στην οικουμένη. Και τα δοξαστικά άσματα που εμέλψαμε για την Έξοδο ήχησαν, όπως κάθε χρόνο, με τον ίδιο ήχο των αναστάσιμων ύμνων της Ελευθερίας της Πατρίδας μας.
Η σημερινή όμως ημέρα έχει μια μοναδική, μιαν ανυπολόγιστη αξία.
Σήμερα, στεκόμαστε στον Κήπο των Ηρώων μας για να υποδεχθούμε μαζί τους τη μεγάλη μας Επισκέπτρια.
Την Εφέστιο Ιερά και Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας του «Άξιον Εστί».
Και ο Κήπος των Ηρώων της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, στο μέτρο που μας αναλογεί, θα αποκτήσει κάτι από τη μεγαλοσύνη του Αγίου Όρους Άθω.
Το Αλωνάκι της Λευτεριάς, θα καταστεί κατ´ ολίγον το Περιβόλι της Παναγίας μας. Και αυτή θα είναι η μέγιστη τιμή που λαμβάνει η Ιερή Πόλη μας χάριν της εφετινής Διακοσιοστής Επετείου της Εξόδου.
Η έλευση της Εφεστίου Ιεράς και Θαυματουργού Εικόνος Παναγίας του Άξιον Εστί δεν αποτελεί μία απλή θρησκευτική στιγμή. Αποτελεί γεγονός υψηλού συμβολισμού και βαθιάς πνευματικής σημασίας. Η Παναγία, η Μητέρα του Θεού, προσέρχεται στον τόπο της θυσίας, στον τόπο όπου η ανθρώπινη ύπαρξη δοκιμάστηκε στα όριά της και ανέδειξε το μέτρο της πίστεως, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας.
Εδώ, όπου οι πρόγονοί μας αποφάσισαν «Εις το Όνομα της Αγίας Τριάδος» να μείνουν ελεύθεροι με τίμημα τη ζωή τους, η παρουσία της Εφεστίου Ιεράς Εικόνας της Παναγίας του Άξιον Εστί λειτουργεί ως σύνδεσμος ανάμεσα στο ιστορικό γεγονός και στο διαχρονικό νόημά του.
Δεν πρόκειται μόνο για ανάμνηση. Πρόκειται για ζωντανή διαρκή υπενθύμιση εις τον αιώνα των αιώνων.
Υπενθύμιση ότι οι μεγάλες στιγμές αυτού του τόπου δεν γεννήθηκαν μόνο από τη σωματική ρώμη και την πολεμική ανδρεία, αλλά κυρίως από την πνευματική συγκρότηση.
Από την πίστη που έδινε νόημα στην απόφαση και δύναμη στην πράξη.
Η Εφέστιος Ιερή και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του «Άξιον Εστί», σύμβολο ταπεινότητας και δόξης, έρχεται να διακηρύξει αυτήν ακριβώς τη διάσταση. Να υπενθυμίσει ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο ιστορικό κεκτημένο. Είναι διαρκής ευθύνη. Και η ευθύνη αυτή στηρίζεται σε αιώνιες αξίες που δεν μεταβάλλονται.
Σήμερα, το Μεσολόγγι υποδέχεται την Εικόνα της Παναγίας μας με σεβασμό και επίγνωση. Με επίγνωση της ιστορίας της, αλλά και της θέσης της στο παρόν.
Ως τόπος μνήμης, αλλά και ως τόπος αναφοράς.
Ας αποτελέσει η σημερινή παρουσία της Παναγίας μας σημείο προσανατολισμού, πηγή ενότητας και ψυχικής ενίσχυσης.
Ας λειτουργήσει ως σιωπηλή υπόμνηση του μέτρου που καλούμαστε να διατηρούμε και του προτύπου που αξίζει να μας οδηγεί.
Και ας είναι η ευλογία της σκέπη για το Μεσολόγγι, την Ελλάδα, τον κόσμον όλον.
Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο https://photos.app.goo.gl/v4gieBeaeTb8EPJz8
