Θέλω, θέλω κατ’ αρχάς να αναφερθώ σε ένα θέμα της ημέρας. Να πω πρώτα-πρώτα ότι σε τρεις μέρες έχουμε τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής. Και ο μεν καταδικασμένος εγκληματίας Κασιδιάρης από σήμερα θα έχει την ελευθερία του, η μάνα όμως του Παύλου Φύσσα δεν θα έχει πίσω το παιδί της. Και η Δημοκρατία δεν εκδικείται, αλλά δεν είναι και ανόητη. Αν κάποιοι νομίζουν σε μια θεωρία χαζούλας Δημοκρατίας, την οποία μπορούν να κοροϊδεύουν με αλητείες και τεχνάσματα, πλανώνται πλάνην οικτράν. Η Δημοκρατία δεν ξεχνά και δεν ξεχνούν και οι δημοκρατικοί πολίτες, που είναι κατά το Σύνταγμα επιφορτισμένοι με την περιφρούρηση του πολιτεύματος. Και δεν ξεχνά όσα έχουν συμβεί, αλλά και προνοεί. Γιατί, αντίθετα με αυτό το οποίο ήδη έχει συμβεί —το οποίο δεν μπορεί να αναιρεθεί—, τα μελλοντικά μπορούν να ρυθμιστούν και έχουν ήδη ρυθμιστεί.
Τονίζω λοιπόν επιστημονικά προς κάθε κατεύθυνση ότι ο Κασιδιάρης δεν μπορεί να κατέβει ούτε ως επικεφαλής κόμματος, ούτε ως υποκρυπτόμενος επικεφαλής κόμματος, ούτε και ως απλός βουλευτής κόμματος. Για τα μεν δύο πρώτα προβλέπει η περίπτωση β’ του άρθρου 32 της εκλογικής νομοθεσίας. Για το δε τρίτο προβλέπει η περίπτωση γ’. Και αυτοί οι οποίοι ξαναφέρνουν αυτό το θέμα στην επικαιρότητα —γιατί το βλέπω πολύ— οφείλουν να απαντήσουν γιατί το κάνουν. Αν είναι από απλό ενδιαφέρον ή αν αυτό συμβαίνει εκ του πονηρού. Γιατί ο νόμος είναι απολύτως σαφής. Σας διαβάζω, φερ’ ειπείν: η αποστέρηση του δικαιώματος κατάρτισης συνδυασμών, σύμφωνα με την παρούσα περίπτωση —είναι η περίπτωση β’— ισχύει για τη χρονική διάρκεια της επιβληθείσας ποινής και υπολογίζεται από την επομένη ημέρα της οριστικής καταδικαστικής απόφασης.Αυτό είναι τον Οκτώβριο του ’20. Τι συζητάμε;
Όσον δε αφορά στην άλλη περίπτωση, ας δούμε την περίπτωση γ’ για την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Και η κρίση περί της δρασης του πολιτικού κόμματος, ότι δεν εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία, δύναται να λάβει χώρα μόνο όταν υφίσταται καταδίκη σε οποιονδήποτε βαθμό υποψήφιων βουλευτών. Άρα λοιπόν, να τελειώνουμε με αυτά.
Γιατί υπάρχει και πολλή αρνητική προϊστορία. Η Βουλή αυτή έχει 297 βουλευτές και είχαμε ζητήσει να γίνουν εκλογές επανειλημμένως πριν μπούμε στην τέταρτη χρονιά της παρούσας βουλευτικής περιόδου, με ερωτήσεις μας προς το Υπουργείο Εσωτερικών και εν τέλει προς την ίδια την κυβέρνηση.
Και στην μεν πρώτη περίπτωση, κατά την οποία ο Κασιδιάρης ήθελε να κατέβει με το κόμμα «Έλληνες», καταθέσαμε υπόμνημα στον Άρειο Πάγο και πετύχαμε να εφαρμοστεί ο νόμος. Προσέξτε: ο νόμος δεν αφορά σε πρόσωπα. Ισχύει για όλους. Γιατί η Δημοκρατία δεν είναι ανόητο πολίτευμα. Είναι ευάλωτο, γιατί ανέχεται και την αντίθετη γνώμη. Δεν ανέχεται όμως τον εγκληματία. Δεν ανέχεται τον φονιά. Δεν ανέχεται την εγκληματική οργάνωση. Δεν είναι ανόητη η Δημοκρατία.
Μετά, όταν κρυβόταν ο Κασιδιάρης πίσω από τους «Σπαρτιάτες», δύο δικά μας στελέχη, ο Θανάσης ο Γλαβίνας και ο Δημήτρης ο Διαμαντίδης, έδωσαν τη μάχη στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο και κατάφεραν και να αναγνωριστεί ότι πίσω από τους «Σπαρτιάτες» βρισκόταν ο Κασιδιάρης —πράγμα το οποίο το ξέραμε, βέβαια, για τις ευρωεκλογές— αλλά και να κοπεί αυτός ο δεσμός κοινοβουλίου και υποκρυπτόμενης εγκληματικής οργάνωσης με πραγματικό αρχηγό έναν καταδικασμένο εγκληματία. Αυτό στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο το πέτυχαν δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ και είμαι περήφανος γι’ αυτό.
Επίσης, τον Σεπτέμβριο του ’23 ήρθα εδώ σε αυτό το βήμα και σας κατέθεσα τροπολογία για να μην κατέβει ο καταδικασμένος εγκληματίας στις δημοτικές εκλογές στον Δήμο της Αθήνας. Και αγνοήσατε το ΠΑΣΟΚ. Και κατέβηκε. Γιατί;
Όπως επίσης τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, με ερώτηση και μετά ξανά με τροπολογία, ζητήσαμε τότε να ανασταλεί η κρατική χρηματοδότηση των «Σπαρτιατών», δεδομένης και της απόφασης του Αρείου Πάγου που έλεγε ότι υποκρύπτουν τον Κασιδιάρη και είναι καταδικασμένη εγκληματική οργάνωση. Άρα, δεν είναι κόμμα, είναι ένα πέπλο το οποίο ενδύεται μία καταδικασμένη εγκληματική οργάνωση! Και εσείς μας αγνοήσατε και συνεχίζετε να δίνετε τα χρήματα στους «Σπαρτιάτες».
Και εσείς μεν ξοδέψατε —από την απόφαση του Αρείου Πάγου μέχρι να φιλοτιμηθείτε να φέρετε τροπολογία για την αναστολή της χρηματοδότησης— 995 χιλιάδες ευρώ του ελληνικού λαού, τα οποία πήγαν σε «μπροστινούς» του Κασιδιάρη κατά τον Άρειο Πάγο. Σε εμάς δε που αναδείξαμε το θέμα, σε μένα και στον Δημήτρη τον Μάντζο, είχαμε μηνύσεις, μηνύσεις από τον κύριο Στίγκα. Και ήρθατε στην περίπτωση των Οπεκεπέδων να εξισώσετε την άρση ασυλίας για τις μηνύσεις αυτές που ο Μάντζος και εγώ ζητήσαμε, με τους δικούς σας βουλευτές που έκαναν τα ρουσφέτια. Άρα, να ξέρουμε τι έχει κάνει ο καθένας. Δεν λέω ότι το ΠΑΣΟΚ μονοπωλεί αυτόν τον αγώνα, λέω ότι το ΠΑΣΟΚ πρωτοστατεί σ’ αυτόν τον αγώνα. Ήδη από την πρώτη στιγμή, και ήδη όταν λέγαμε «μαζί εναντίον των ναζί» —θυμάμαι το 2014 στις ευρωεκλογές, και όταν η Φώφη Γεννηματά μιλούσε εναντίον της εγκληματικής οργάνωσης και για την κρισιμότητα των εκλογών.
Άρα λοιπόν, να αναλογιστούμε τι έχει κάνει ο καθένας για την προστασία της Δημοκρατίας από καταδικασμένους εγκληματίες. Γιατί σε τρεις μέρες, ξαναλέω, έχουμε τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από μία εγκληματική οργάνωση, όπως ήταν η Χρυσή Αυγή, με συγκεκριμένους διευθύνοντες. Και βέβαια, όταν μία εγκληματική οργάνωση κρύβεται πίσω από ένα κόμμα, μετά κρύβεται και πίσω από ένα άλλο και πίσω από έναν παραάλλο. Γι’ αυτό κάναμε τις διατάξεις, γι’ αυτό ζητήσαμε την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης, γι’ αυτό ζητήσαμε τη μη συμμετοχή —κατά την ίδια λογική της ήδη υπάρχουσας διάταξης— του Κασιδιάρη στις δημοτικές εκλογές. Και όλα αυτά τα αγνοήσατε και πήραν κάποιοι —οι οποίοι το δικαστήριο έχει βρει ως «μπροστινούς» του Κασιδιάρη— σχεδόν ένα εκατομμύριο του ελληνικού λαού, το οποίο εσείς τους το δώσατε! Και έρχεστε σήμερα να πείτε ότι κόπτεστε για τη Δημοκρατία; Βεβαίως όλοι νοιαζόμαστε για τη Δημοκρατία, αλλά κάποιοι την περιφρουρούμε, κάποιοι αγωνιζόμαστε, ακούμε, συζητάμε για την προστασία της.
Και ξαναρωτάω: Γιατί όλος αυτός ο ντόρος; Γιατί όλος αυτός ο ντόρος στα μέσα μαζικής ενημέρωσης; Γιατί όλη αυτή η αμφιβολία «μπορεί, δεν μπορεί, τι θα κάνει, αν θα το κάνει, πώς θα το κάνει;» Τίποτα δεν μπορεί να κάνει! Και το λέει σαφέστατα ο νόμος. Όχι γιατί είναι αυτός συγκεκριμένα, προσωπικά, αλλά γιατί είναι ένας καταδικασμένος εγκληματίας για εγκληματική οργάνωση, αδίκημα που εμπίπτει και στις περιπτώσεις β’ και γ’ του άρθρου 32 της εκλογικής νομοθεσίας. Ο νόμος είναι γενικός και η περίπτωση αυτή εμπίπτει στον νόμο. Κάνουμε τη λεγόμενη υπαγωγή. Άρα, τι συζητάμε και γιατί το συζητάμε; Για να έρχεστε να βάλετε στον δημόσιο διάλογο τι; Το αυγό του φιδιού; Τους καταδικασμένους εγκληματίες; Για να πείτε τι; Τι θέλετε να πείτε; Είναι εκ του πονηρού αυτό που συμβαίνει, γιατί η διάταξη δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Απολύτως εκ του πονηρού, και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το συζητάμε αυτό το πράγμα.
Κλείνω λοιπόν τη συζήτηση εδώ για να έρθω στο νομοσχέδιο, επαναλαμβάνοντας: Ο Κασιδιάρης δεν μπορεί να κατέβει ούτε ως αρχηγός, ούτε ως υποκρυπτόμενος αρχηγός, ούτε ως υποψήφιος βουλευτής κόμματος κατά τις περιπτώσεις β’ και γ’ του άρθρου 32 της εκλογικής νομοθεσίας. Τελεία, παύλα, παράγραφος.
Το Νομοσχέδιο
Ας αρχίσω για το νομοσχέδιο χωρίζοντάς το σε δύο μέρη: το σύστημα των προαγωγών στο Δημόσιο και το σύστημα εισαγωγής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (ΕΣΔΔΑ), καθώς και ζητήματα που την αφορούν.
Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (ΕΣΔΔΑ)
Προφορικές Εξετάσεις: Είχαμε μια προφορική εξέταση στο 11% με 13% με την ισχύουσα ρύθμιση, η οποία πηγαίνει στο 34% —τριπλασιάζεται! Κύριε Υπουργέ, άκουσα ότι θα καταθέσετε νομοτεχνική βελτίωση για να πάνε στο 25%. Σωστά; Δεν την έχω δει ακόμα. Και πάλι όμως, αυτό συνιστά διπλασιασμό. Και σας θυμίζω ότι η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας βαρύνεται με αλλοίωση αξιοκρατικών διαδικασιών δια της προφορικής εξέτασης εδώ και τουλάχιστον μία εικοσαετία, για να μη θυμηθώ πώς είχατε κάνει παρόμοια πράγματα στο παρελθόν και πώς είχαν ξεσηκωθεί όλοι οι επιστήμονες της διοικητικής επιστήμης. Άρα λοιπόν, έχουμε μια προφορική εξέταση που διπλασιάζεται ή τριπλασιάζεται, χωρίς τυποποιημένα κριτήρια, χωρίς δημοσιοποιημένη μεθοδολογία, χωρίς δομημένες ερωτήσεις, χωρίς πολλαπλούς ανεξάρτητους αξιολογητές• με λίγα λόγια, χωρίς κανόνες!
Και μετά εισέρχονται στη Σχολή και δεν διδάσκονται Συνταγματικό Δίκαιο! Μα το διανοείστε; Ανώτατοι δημόσιοι λειτουργοί να διδάσκονται το Συνταγματικό Δίκαιο ως μάθημα επιλογής; Δηλαδή, άμα δεν θέλουν, να μην το διδαχθούν; Τη λειτουργία της πολιτείας, τη λειτουργία των θεσμών, την προστασία των δικαιωμάτων; Θα υπάρχει ανώτατος δημόσιος λειτουργός ο οποίος δεν θα έχει καμία ιδέα και θα τα ακούει από τις εφημερίδες, από τα sites και από τους αυτοχριζόμενους ως συνταγματολόγους.
Έπειτα, κάνετε ένα μπάλωμα —κακότεχνο, χωρίς αποτέλεσμα και προβληματικό— βάζοντας ποσοστό 50% για μηχανικούς, πληροφορικούς και οικονομολόγους στον διαγωνισμό της ΕΣΔΔΑ. Ξέρουμε το πρόβλημα με τους μηχανικούς φερ’ ειπείν —το έχω φέρει από αυτό το βήμα της Βουλής αλλά και στην Επιτροπή επανειλημμένως: ποιες είναι οι θέσεις, πόσοι είναι οι ενδιαφερόμενοι, εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό. Αυτό όμως δεν συμβαίνει επειδή δεν έχετε ανοίξει την εναλλακτική δίοδο πλήρωσης των θέσεων μέσω της ΕΣΔΔΑ• συμβαίνει επειδή δεν μπορείτε να έχετε ανταγωνιστικές αποδοχές προς τον ιδιωτικό τομέα και προς τον ιδιωτικό τομέα του εξωτερικού. Και όταν ερχόμαστε και μιλάμε από τη ΔΕΘ για τον 13ο μισθό, αγνοείτε όλες αυτές τις παραμέτρους των κινήτρων που πρέπει να δοθούν για να έρθουν νέοι επιστήμονες στο Δημόσιο. Αντ’ αυτού, λέτε «50% γι’ αυτές τις ειδικότητες στην Εθνική Σχολή». Μα μπάλωμα είναι και μάλιστα κακό!
Ακόμη, αλλάζετε τη σύνθεση της Κεντρικής Επιτροπής του διαγωνισμού της ΕΣΔΔΑ. Φεύγουν το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, η ΑΔΕΔΥ, ο Συνήγορος του Πολίτη. Όλα τα θεσμικά αντίβαρα είναι εκτός! Και τι μένει; Συνεργασία της Επιτροπής Διαγωνισμού με ιδιωτικούς οικονομικούς φορείς, χωρίς όρους, χωρίς προστασία των δεδομένων, χωρίς διασφάλιση της αμεροληψίας, χωρίς πρόβλεψη αποφυγής σύγκρουσης συμφερόντων. Αυτά είναι απίθανα πράγματα!
Αλλά, λέει, κάντε και Ακαδημία Ηγεσίας. Προσέξτε: γίνεται Ακαδημία Ηγεσίας στην οποία μπορούν να συμμετάσχουν και υπουργοί. Επειδή βλέπω τις αναλύσεις τους περί των οικονομικών προγραμμάτων, αντιλαμβάνομαι ότι οι μισοί η τελευταία τους επαφή με τα οικονομικά ήταν η Οικιακή Οικονομία στη Δευτέρα Γυμνασίου ή οι Αρχές Οικονομικής Ιστορίας στην Τρίτη Λυκείου, και οι άλλοι μισοί ευθύνονται προσωπικά —ως μέλη της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας— για την πτώχευση της χώρας. Ας ακούσουμε τον κύριο Χατζηδάκη να μιλάει για δημοσιονομική υπευθυνότητα —μου προκαλεί από θυμηδία έως αγανάκτηση—. Θα πρότεινα στην Ακαδημία Ηγεσίας να τους μάθετε και μερικά οικονομικά!
Έχουμε και άλλα θέματα, όπως είναι η εντοπιότητα για δύο χρόνια. Δηλαδή, προσέξτε: θέλει κάποιος να πάει στον τόπο του ή σε έναν τόπο και να μείνει εκεί με μια θέση στον δημόσιο τομέα, και του λέτε «όχι, πρέπει να έχεις μείνει ήδη δύο χρόνια» και μετά να επικαλεστείς την εντοπιότητα, γιατί λέει «δεν μπορούμε να βρούμε ποιοι το κάνουν καταχρηστικά». Επειδή δηλαδή εσείς δεν έχετε ελεγκτικούς μηχανισμούς, δεν μπορούμε να έχουμε ένα εργαλείο να μένουν άνθρωποι στην περιφέρεια; Απίθανα πράγματα!
Και πάμε τώρα στα τυπικά προσόντα. Το διδακτορικό για τη θέση του γενικού διευθυντή μετράει μόλις 5%. «Είναι κακές οι πολλές σπουδές», λένε κάποιοι —και κάποιοι από τους φορείς που καλέσατε, αν θέλετε τους ονοματίζω—. Δηλαδή, αν έχουμε ένα διδακτορικό από το Χάρβαρντ, ας πούμε, ή από το Γέιλ, δεν θα το συνυπολογίσουμε για να κάνουμε γενικό διευθυντή;
Και οι προϊστάμενοι βαθμολογούν τις δεξιότητες για τις προαγωγές. Ποιοι είναι οι προϊστάμενοι; Αυτοί που κατά πλειοψηφία τους έχετε ορίσει με ανάθεση! Άρα, ορισμένοι με ανάθεση θα βαθμολογούν τις δεξιότητες των υφισταμένων τους, και ταυτοχρόνως θα μετράει και η εμπειρία σε θέσεις ευθύνης. Δηλαδή, με τον τρόπο αυτό νομιμοποιείτε ό,τι έχετε κάνει με την ανάθεση θέσεων ευθύνης σε «ημετέρους». Όχι μόνο εξακολουθεί να υπάρχει η ανάθεση στην επιλογή προϊσταμένων, όχι μόνο αυτοί θα ορίζουν ως αξιολογητές πώς αποδίδουν οι υφιστάμενοί τους, αλλά θα μετράει και η εμπειρία τους σε αυτές τις θέσεις ευθύνης!
Και βέβαια, στο τέλος της ημέρας, κατά το άρθρο 17 και εξής, θα διαλέγει ο υπουργός. Θα διαλέγει ο υπουργός! Τόσο απλά. Οπότε, κάνατε ένα σύστημα στο οποίο εν τέλει κάνετε ό,τι θέλετε: βάζετε όποιον θέλετε, δεν βάζετε όποιον θέλετε, προάγετε όποιον θέλετε, δεν προάγετε όποιον δεν θέλετε, και με διάφορες μεθόδους, καλολογικά στοιχεία διαδικασιολατρεία παρουσιάζετε ως αντικειμενικό, ενώ πάνω απ’ όλα έχει και ειδική μοριοδότηση η Γενική Γραμματεία Συντονισμού. Νομοθετείται και φωτογραφικά.
Ε, αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν συνιστά μεταρρύθμιση. Γι’ αυτό και εμείς θα ψηφίσουμε «κατά».
