Βρισκόμαστε μόλις στο ξεκίνημα της προεκλογικής περιόδου και ήδη, με βάση πληροφορίες αλλά και γεγονότα που έρχονται στο φως, το πολιτικό θερμόμετρο στην Αιτωλοακαρνανία ανεβαίνει επικίνδυνα.
Όσα πληροφορούμαστε, αλλά και όσα εντοπίσαμε χθες το βράδυ στην Γαβαλού , δείχνουν ότι μεταξύ δύο κορυφαίων αυτοδιοικητικών παραγόντων του νομού έχει αναπτυχθεί μια ιδιαίτερα έντονη σύγκρουση. Μια κόντρα που, σύμφωνα με όσα διαδραματίζονται στο παρασκήνιο, φαίνεται να ξεπερνά τα όρια μιας συνηθισμένης πολιτικής αντιπαράθεσης και να αποκτά χαρακτηριστικά βαθιάς προσωπικής και πολιτικής έχθρας.
Και επειδή δεν μας αρέσει να μιλάμε με υπονοούμενα, αναφερόμαστε στον δήμαρχο Αγρινίου και Β΄ αντιπρόεδρο της ΚΕΔΕ, Γιώργο Παπαναστασίου, και στον χωρικό αντιπεριφερειάρχη Αιτωλοακαρνανίας, Θανάση Μαυρομμάτη
Δύο κορυφαίους αυτοδιοικητικούς παράγοντες, που προέρχονται από διαφορετικούς βαθμούς της Αυτοδιοίκησης και, όπως όλα δείχνουν, θα βρεθούν στο ίδιο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην Αιτωλοακαρνανία.
Το πώς και το γιατί δημιουργήθηκε αυτή η κατά
σταση δεν το γνωρίζουμε. Και, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι δική μας δουλειά να αναζητήσουμε τις προσωπικές αιτίες μιας σύγκρουσης μεταξύ δύο πολιτικών προσώπων.
Εκείνο όμως που αποτελεί αντικείμενο δημόσιου ενδιαφέροντος είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτή η αντιπαράθεση φαίνεται να επεκτείνεται.
Γιατί, σύμφωνα με όσα καταγράφονται, κάθε πλευρά δείχνει να αντιμετωπίζει με καχυποψία –ή ακόμη και ως πολιτικά απέναντι– όσους νεοδημοκράτες δεν επιλέγουν να ταχθούν αποκλειστικά στο πλευρό της.
Και κάπου εκεί αρχίζει ο πραγματικός πόλεμος.
Κατηγορίες και αλληλοκατηγορίες. Υποψίες για τοπικά μέσα ενημέρωσης που δήθεν στηρίζουν τον έναν ή τον άλλον. Παράπονα, καταγγελίες και μια διαρκής προσπάθεια να εντοπιστούν «στρατόπεδα», σύμμαχοι και αντίπαλοι.
Ένας ιδιότυπος –και σε πολλές περιπτώσεις υβριδικός– πολιτικός πόλεμος φαίνεται να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Το κλίμα είναι τεταμένο.
Και, χωρίς καμία διάθεση υπερβολής, στην πολιτική ατμόσφαιρα της Αιτωλοακαρνανίας αρχίζει να μυρίζει… μπαρούτι.
Βεβαίως, πρόκειται για δύο έμπειρους πολιτικούς ανθρώπους. Με μακρά αυτοδιοικητική διαδρομή, γνώση της πολιτικής πραγματικότητας και προσωπική ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο θα επιλέξουν να πολιτευθούν.
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του.
Το ερώτημα, όμως, είναι άλλο.
Μπορεί αυτή η σύγκρουση να παραμείνει μια προσωπική και προεκλογική αντιπαράθεση ή κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν πόλεμο που θα παρασύρει μαζί του ολόκληρη την πολιτική και κοινωνική ζωή του νομού;
Γιατί η Αιτωλοακαρνανία έχει ήδη αρκετά προβλήματα για να προσθέσει σε αυτά και τις προσωπικές ή πολιτικές αντιπαλότητες εκείνων που φιλοδοξούν να την εκπροσωπήσουν.
Υποδομές, ανάπτυξη, δημογραφικό, παραγωγικός τομέας, υγεία, οδικά δίκτυα, περιβάλλον και δεκάδες ακόμη ανοιχτά ζητήματα απαιτούν συνεργασίες, διεκδίκηση και πολιτική σοβαρότητα.
Δεν χρειάζονται «στρατόπεδα».
Δεν χρειάζονται εμφύλιοι.
Και, κυρίως, δεν χρειάζεται η Αιτωλοακαρνανία να γίνει όμηρος μιας προσωπικής σύγκρουσης.
Ας συγκρουστούν πολιτικά, αν έχουν διαφορετικές απόψεις.
Ας παρουσιάσουν διαφορετικές προτάσεις.
Ας διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών με επιχειρήματα και έργο.
Αλλά ας μην ξεχάσουν κάτι βασικό:
Οι προσωπικές έχθρες τελειώνουν κάποια στιγμή.
Τα προβλήματα της Αιτωλοακαρνανίας, όμως, παραμένουν.
Και το μεγάλο στοίχημα είναι αυτή η κόντρα να μην αποβεί τελικά μοιραία για τον τόπο.
Γιατί, όσο κάποιοι ασχολούνται με το ποιος στηρίζει ποιον και ποιος βρίσκεται απέναντι σε ποιον, υπάρχει ο κίνδυνος τα πραγματικά προβλήματα της Αιτωλοακαρνανίας να συνεχίσουν να περιμένουν τη λύση τους.
