Αν κάποιοι στους Δελφούς θεωρούν ότι κατέχουν αποκλειστικά τον τίτλο του ομφαλού της γης, μάλλον θα πρέπει να κοιτάξουν προς την Αμφιλοχία. Όχι γιατί η πόλη έγινε ξαφνικά το επίκεντρο της ανάπτυξης, των μεγάλων έργων και των καινοτόμων παρεμβάσεων, αλλά γιατί, δύο ολόκληρα χρόνια πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, το πολιτικό και αυτοδιοικητικό παρασκήνιο έχει πάρει φωτιά. Και όλα αυτά για μια καρέκλα: την καρέκλα του δημάρχου Αμφιλοχίας!
Ήδη υπάρχει επίσημη ανακοίνωση υποψηφιότητας, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στα αυτοδιοικητικά πηγαδάκια, κινητικότητα καταγράφεται και μέσα από τον ίδιο τον συνδυασμό του σημερινού δημάρχου, Θανάση Τορουνίδη, κάποιοι και κάποιες φαίνεται πως έχουν αρχίσει να μετρούν δυνάμεις, να κάνουν επαφές και να προετοιμάζουν το έδαφος, μήπως και καταφέρουν να πάρουν το χρίσμα της επόμενης ημέρας.
Την ίδια ώρα, άλλες πληροφορίες θέλουν τον σημερινό δήμαρχο να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο μιας δεύτερης θητείας. Και εδώ αρχίζουν τα ενδιαφέροντα! Γιατί, όπως φαίνεται, στην Αμφιλοχία η μάχη για την επόμενη δημαρχία έχει ξεκινήσει πολύ πριν αρχίσει ουσιαστικά η συζήτηση για το τι έγινε και, κυρίως, τι δεν έγινε στην τρέχουσα δημοτική περίοδο.
Πρόσφατα, με αφορμή την παρουσία του στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, ο κ.Τορουνιδης έδωσε στη δημοσιότητα ένα κείμενο για τα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ένα κείμενο που περισσότερο παρέπεμπε σε θεωρητική διάλεξη περί αυτοδιοικητικών ζητημάτων παρά σε μια ουσιαστική παρέμβαση με συγκεκριμένες προτάσεις, διεκδικήσεις και πολιτικό στίγμα.
Περίεργη, επίσης, η επιλεκτική σιωπή για την αντιπαράθεση του επικεφαλής της παράταξης «Αυτοδιοίκηση Τώρα» και δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα, με την ηγεσία της ΚΕΔΕ. Ούτε μια λέξη! Αντίθετα, το δελτίο Τύπου συνοδεύτηκε από φωτογραφία με τον υπουργό Εσωτερικών, Θεόδωρο Λιβάνιο. Προφανώς, οι φωτογραφίες είναι εύκολες. Οι πολιτικές τοποθετήσεις, όμως, απαιτούν και θέσεις.
Και ενώ το παρασκήνιο δουλεύει υπερωρίες, η πραγματικότητα της Αμφιλοχίας εξακολουθεί να περιμένει. Γιατί οι δημότες δεν ζουν με υποψηφιότητες, φωτογραφίες συνεδρίων, δημόσιες σχέσεις και ανακοινώσεις. Ζουν με τα προβλήματα της καθημερινότητας, τις ελλείψεις στις υποδομές, τις ανάγκες των χωριών, την αναπτυξιακή στασιμότητα και την απουσία ουσιαστικών παρεμβάσεων.
Μάλιστα, ένα σημαντικό κομμάτι της τοπικής κοινωνίας περιγράφει την τελευταία πενταετία ως μια χαμένη ευκαιρία, κάνοντας λόγο για πενιχρό έως ανύπαρκτο δημοτικό έργο. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με αυτή την κριτική. Εκείνο, όμως, που δεν μπορεί να αμφισβητήσει είναι ότι η δημοτική αρχή οφείλει να παρουσιάσει έναν απολογισμό με έργα, αριθμούς, αποτελέσματα και όχι με γενικόλογες διαπιστώσεις.
Γιατί, αλήθεια, ποιο είναι το μεγάλο αποτύπωμα της σημερινής δημοτικής αρχής στην Αμφιλοχία; Ποιες παρεμβάσεις άλλαξαν την καθημερινότητα των πολιτών; Ποιο αναπτυξιακό σχέδιο μπήκε σε τροχιά υλοποίησης; Ποια προβλήματα αντιμετωπίστηκαν με τρόπο ουσιαστικό και μετρήσιμο;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Όχι το ποιος θα πάρει το χρίσμα, ποιος θα διαδεχθεί ποιον και ποιος θα προλάβει να στήσει πρώτος τον προεκλογικό του μηχανισμό.
Η Αμφιλοχία δεν έχει ανάγκη από πρόωρες προεκλογικές ασκήσεις επί χάρτου. Δεν έχει ανάγκη από εσωτερικές ίντριγκες, παρασκηνιακές συμφωνίες και προσωπικές φιλοδοξίες. Έχει ανάγκη από έργο, σχέδιο, διεκδίκηση, εξωστρέφεια και ανθρώπους που να μπορούν να δώσουν πραγματικές λύσεις.
Και ας το καταλάβουν όλοι εγκαίρως: Ο Δήμος Αμφιλοχίας δεν είναι λάφυρο, ούτε η δημαρχία επαγγελματική αποκατάσταση για φιλόδοξους επίδοξους σωτήρες.
Αν κάποιοι βιάζονται τόσο πολύ να διεκδικήσουν τη δημαρχιακή καρέκλα, ας κάνουν πρώτα τον κόπο να εξηγήσουν στους δημότες τι ακριβώς σκοπεύουν να αλλάξουν. Και όσοι βρίσκονται ήδη στην εξουσία, ας μην αντιμετωπίζουν την επανεκλογή ως αυτονόητο δικαίωμα.
Γιατί στην Αμφιλοχία μπορεί πράγματι να διεκδικούν πολλοί τον τίτλο του επόμενου δημάρχου. Το πραγματικό ζητούμενο, όμως, είναι άλλο: Ποιος θα διεκδικήσει επιτέλους την ίδια την Αμφιλοχία;
Και αυτό δεν θα κριθεί στα παρασκήνια, στα πολιτικά καφενεία και στις φωτογραφίες των συνεδρίων. Θα κριθεί από την κοινωνία, η οποία μπορεί να αργεί να μιλήσει, αλλά όταν έρθει η ώρα της κάλπης ξέρει πολύ καλά να αξιολογεί.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
