Από τους απινιδωτές του Άδωνι, ως την κατάρρευση του Νοσοκομείου Μεσολογγίου, ένα τσιγάρο δρόμος

Στις αρχές του 2026 κάποιοι δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους. Με επίσημες ανακοινώσεις έφτασαν να αποθεώσουν τον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη για τη δωρεά απινιδωτών που τοποθετήθηκαν σε κρίσιμα σημεία του Δήμου Μεσολογγίου.

Μόνο που γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: τους απινιδωτές τούς πλήρωσε από την τσέπη του ο κ. Γεωργιάδης ή ήταν μια ενέργεια που εντάσσεται στις υποχρεώσεις της Πολιτείας και του Υπουργείου Υγείας; Από πότε η εκπλήρωση μιας θεσμικής υποχρέωσης βαφτίζεται προσωπική ευεργεσία και λόγος για δημόσιες αποθεώσεις;

Σήμερα, η εικόνα είναι αμείλικτη. Το Νοσοκομείο Μεσολογγίου βρίσκεται στα όρια της λειτουργικής κατάρρευσης. Κρίσιμες ειδικότητες λείπουν, οι γιατροί που έχουν απομείνει εργάζονται στα όρια της εξάντλησης και η αγωνία για το αν θα συνεχίσει να λειτουργεί με ασφάλεια δεν είναι πλέον σενάριο, αλλά πραγματικότητα.

Και τώρα, πού είναι όλοι εκείνοι που έσπευσαν να υμνήσουν τον Υπουργό; Γιατί δεν αξιοποιούν την ίδια θέρμη, την ίδια ευκολία στις ανακοινώσεις και –αν πράγματι υπάρχει– την ίδια πρόσβαση στα υπουργικά γραφεία, για να απαιτήσουν αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη ο τόπος; Γιατρούς. Μόνιμες προσλήψεις. Στελέχωση των κλινικών. Ένα νοσοκομείο που να μπορεί να σταθεί όρθιο.

Όσο για τον ίδιο τον Υπουργό, οι πολίτες δεν τον έκριναν ούτε θα τον κρίνουν από τους απινιδωτές. Θα τον κρίνουν από το αν, επί των ημερών του, το Νοσοκομείο Μεσολογγίου θα έχει γιατρούς για να εφημερεύουν, Παθολογική Κλινική που να λειτουργεί και Τμήμα Επειγόντων που να μπορεί να υποδεχθεί με ασφάλεια έναν ασθενή.

Οι κορδέλες κόβονται εύκολα. Οι φωτογραφίες βγαίνουν εύκολα. Οι διθυραμβικές ανακοινώσεις γράφονται ακόμη ευκολότερα. Εκείνο που αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολο είναι να κρατήσεις ζωντανό ένα δημόσιο νοσοκομείο.

Και όταν ένα νοσοκομείο φτάνει να κινδυνεύει από την έλλειψη γιατρών, κανείς δεν μπορεί να ζητά χειροκρότημα επειδή έκανε το αυτονόητο σε έναν άλλο τομέα. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από επικοινωνία. Έχει ανάγκη από υγεία. Και αυτή είναι ευθύνη της κυβέρνησης και του Υπουργού Υγείας – όχι χάρη, ούτε προσωπική προσφορά.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ

Σχετικές δημοσιεύσεις