Την ώρα που η φοιτητική στέγη στην Πάτρα εξελίσσεται σε σοβαρό εμπόδιο για οικογένειες που αδυνατούν να σηκώσουν το κόστος ενός ενοικίου, ένας Πατρινός ιδιοκτήτης κάνει μια πράξη ουσιαστικής κοινωνικής αλληλεγγύης: προσφέρει δωρεάν κατοικία σε φοιτητή από την Αιτωλοακαρνανία.
Ο άνθρωπος αυτός αξίζει κάθε έπαινο. Γιατί εκεί όπου οι αριθμοί, οι εξαγγελίες και οι υποσχέσεις δεν δίνουν λύση, εκείνος έδωσε μια πραγματική απάντηση: ένα σπίτι και μια ευκαιρία σε έναν νέο άνθρωπο να σπουδάσει.
Όμως η συγκεκριμένη πράξη δεν μπορεί να μας κάνει να ξεχάσουμε το μεγάλο ερώτημα.
Γιατί ένας ιδιώτης πρέπει να καλύπτει ένα κενό που αφορά την Πολιτεία και το δημόσιο πανεπιστήμιο;
Η κυβέρνηση γνωρίζει το πρόβλημα της φοιτητικής στέγης. Γνωρίζει ότι τα ενοίκια έχουν γίνει δυσβάσταχτα για πολλές οικογένειες. Και γνωρίζει ότι η οικονομική αδυναμία μπορεί στην πράξη να μετατρέψει την εισαγωγή σε ένα πανεπιστήμιο άλλης πόλης σε μια ευκαιρία που ο φοιτητής δεν μπορεί να αξιοποιήσει.
Τα επιδόματα είναι μια μορφή στήριξης. Δεν είναι όμως στεγαστική πολιτική από μόνα τους. Η πραγματική απάντηση απαιτεί περισσότερες φοιτητικές εστίες, περισσότερες κλίνες και σταθερή δημόσια επένδυση στη φοιτητική κατοικία.
Το ίδιο ισχύει και για το Πανεπιστήμιο Πατρών.
Όταν η ζήτηση για φοιτητική στέγη υπερβαίνει τις διαθέσιμες δυνατότητες, η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλώς η διαχείριση της έλλειψης.
Χρειάζεται διεκδίκηση νέων υποδομών, συγκεκριμένο σχέδιο και πίεση προς την Πολιτεία.
Γιατί είναι οξύμωρο: ένας νέος άνθρωπος μπορεί να έχει πετύχει στις Πανελλαδικές, να έχει κερδίσει με την αξία του μια θέση στο Πανεπιστήμιο Πατρών και τελικά να βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα άλλο, αόρατο «μηχανογραφικό»: το αν η οικογένειά του μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο.
Ο Πατρινός που προσφέρει δωρεάν το σπίτι του αξίζει ένα μεγάλο «μπράβο».
Αλλά η κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει από τους ιδιώτες να λύνουν ένα πρόβλημα που είναι θεσμική ευθύνη.
Ένας πολίτης άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του. Τώρα κυβέρνηση και Πανεπιστήμιο πρέπει να ανοίξουν την πόρτα μιας πραγματικής στεγαστικής πολιτικής.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
