Υπάρχουν ορισμένες υποθέσεις που δεν επιτρέπεται να ξεχνιούνται, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και την ευθύνη της Ελληνικής Αστυνομίας.
Μία από αυτές είναι η δολοφονία της Κυριακής Γρίβα, με καταγωγή από το Αγρίνιο, η οποία δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Αγίων Αναργύρων, τον Απρίλιο του 2024.
Μια υπόθεση που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα και προκάλεσε δικαιολογημένη κοινωνική αγανάκτηση, καθώς ανέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο τις σοβαρές αστοχίες στη διαχείριση μιας γυναίκας που ζητούσε προστασία.
Στη σημερινή ενημερωτική συνάντηση για την ενδοοικογενειακή βία, στο πλαίσιο της πανελλαδικής δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας, δεν έγινε καμία αναφορά στην υπόθεση αυτή.
Κι όμως, η υπόθεση της Κυριακής Γρίβα θα έπρεπε να αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα προς συζήτηση, όταν αναφερόμαστε στις υποχρεώσεις της Αστυνομίας, στους μηχανισμούς προστασίας των θυμάτων και στις συνέπειες που μπορεί να έχει η αποτυχία τους.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι έχει ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος τεσσάρων αστυνομικών για τους χειρισμούς τους στην υπόθεση. Είναι αυτονόητο ότι δεν υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση και ότι για όλους ισχύει απαρέγκλιτα το τεκμήριο της αθωότητας. Η αναφορά στην ποινική δίωξη δεν συνιστά απόδοση ενοχής. Αποτελεί, ωστόσο, μια εξέλιξη που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη θεσμικής αυτοκριτικής και ουσιαστικής διερεύνησης των αστοχιών που αναδείχθηκαν.
Η Ελληνική Αστυνομία χρειάζεται να κάνει την αυτοκριτική της. Όχι μόνο μέσα από ανακοινώσεις και δημόσιες τοποθετήσεις, αλλά μέσα από συγκεκριμένες πράξεις, αξιολόγηση των διαδικασιών και αλλαγές που θα διασφαλίζουν ότι παρόμοια περιστατικά δεν θα επαναληφθούν.
Η αυτοκριτική αυτή αφορά τη φυσική ηγεσία της Αστυνομίας, αλλά και την πολιτική ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου, με πρώτο τον υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.
Η δημόσια καταδίκη ενός περιστατικού, ακόμη και από την εκπρόσωπο Τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας, κυρία Κωνσταντία Δημογλίδου, δεν αρκεί από μόνη της. Χρειάζεται ανάληψη θεσμικής ευθύνης, λογοδοσία και ουσιαστική αξιοποίηση των συμπερασμάτων που προκύπτουν από τέτοιες τραγικές υποθέσεις.
Η Κυριακή Γρίβα είχε καταγωγή από το Αγρίνιο. Η υπόθεσή της δεν είναι μια μακρινή ιστορία που αφορά μόνο την Αθήνα. Είναι μια πληγή που αφορά και την τοπική μας κοινωνία.
Και όταν μιλάμε για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, δεν μπορούμε να επιλέγουμε μόνο τις εύκολες πλευρές της ενημέρωσης.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για την προστασία των θυμάτων χωρίς να μιλάμε και για τις ευθύνες του ίδιου του μηχανισμού που έχει αναλάβει να τα προστατεύει.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ



