Σύμφωνα με πληροφορίες του AgrinioDaily.gr, δεν θα αργήσει η παραίτηση του Μιλτιάδη Ζαμπάρα από τη βουλευτική έδρα του ΣΥΡΙΖΑ στην Αιτωλοακαρνανία. Πρόκειται για μια εξέλιξη με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, καθώς έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κοινωνία αναζητά περισσότερο από ποτέ δείγματα συνέπειας, ειλικρίνειας και πολιτικού ήθους.
Η απόφαση του Μιλτιάδη Ζαμπάρα δεν είναι μια τυπική κομματική μετακίνηση. Δεν είναι ένας πολιτικός ελιγμός. Δεν είναι μια προσπάθεια προσωπικής πολιτικής διάσωσης. Αντιθέτως, αποτελεί μια συνειδητή επιλογή που φέρει κόστος, ρίσκο και ευθύνη. Και γι’ αυτό ακριβώς αποκτά ξεχωριστή αξία.
Σε μια εποχή όπου πολλοί πολιτικοί θεωρούν τη βουλευτική έδρα ως κεκτημένο που πρέπει να διαφυλαχθεί με κάθε τρόπο, ο Μιλτιάδης Ζαμπάρας φαίνεται να επιλέγει τον αντίθετο δρόμο. Επιλέγει να αφήσει πίσω του ένα κορυφαίο θεσμικό αξίωμα, όχι επειδή υποχρεώνεται, αλλά επειδή θεωρεί ότι οι πολιτικές του πεποιθήσεις και το όραμα που θέλει να υπηρετήσει έχουν μεγαλύτερη σημασία από οποιονδήποτε τίτλο.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η πορεία του οδηγεί στο νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, όπου δεν επιδιώκει προνομιακή θέση ούτε ζητά εγγυήσεις για το πολιτικό του μέλλον. Αντίθετα, επιλέγει να βρεθεί ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους που θα στηρίξουν από την πρώτη στιγμή τη νέα προσπάθεια, υπογράφοντας τη διακήρυξη και συμμετέχοντας ως ένας ισότιμος αγωνιστής.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ισχυρό μήνυμα της απόφασής του.
Διότι η πολιτική αποκτά πραγματικό νόημα όταν κάποιος είναι διατεθειμένος να θυσιάσει κάτι προσωπικό για να υπηρετήσει κάτι συλλογικό. Όταν αποδεικνύει στην πράξη ότι οι ιδέες δεν είναι απλώς λόγια σε ομιλίες και αναρτήσεις, αλλά πυξίδα ζωής και δράσης. Η παραίτηση από μια βουλευτική έδρα είναι μια πράξη που απαιτεί θάρρος. Και το πολιτικό θάρρος είναι ίσως το πιο σπάνιο αγαθό στη σημερινή δημόσια ζωή.
Για την Αιτωλοακαρνανία, η επιλογή αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο τόπος μας έχει ανάγκη από πολιτικούς που να εμπνέουν εμπιστοσύνη όχι μόνο με όσα λένε, αλλά κυρίως με όσα πράττουν. Η στάση του Μιλτιάδη Ζαμπάρα στέλνει ένα μήνυμα ότι η πολιτική μπορεί ακόμη να ασκείται με όρους αξιοπρέπειας, συνέπειας και προσωπικής ευθύνης.
Ταυτόχρονα, η επικείμενη παραίτηση αποτελεί και ένα μήνυμα προς ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Υπενθυμίζει ότι η πολιτική δεν εξαντλείται στην κατοχή μιας έδρας. Δεν μετριέται αποκλειστικά από τους τίτλους, τις θέσεις και τα αξιώματα. Μετριέται από την πίστη στις αρχές, από τη συνέπεια στις επιλογές και από την ετοιμότητα να αναλάβει κανείς το κόστος των αποφάσεών του.
Ο Μιλτιάδης Ζαμπάρας δείχνει ότι αντιλαμβάνεται την πολιτική ως αποστολή και όχι ως επάγγελμα. Ως πεδίο προσφοράς και όχι ως μηχανισμό προσωπικής ανέλιξης. Και αυτή ακριβώς η αντίληψη είναι που κάνει την απόφασή του να ξεχωρίζει.
Σε μια περίοδο όπου ο κυνισμός συχνά κυριαρχεί, η στάση του αποτελεί μια υπενθύμιση ότι υπάρχουν ακόμη πολιτικοί που είναι πρόθυμοι να εγκαταλείψουν μια θέση ισχύος προκειμένου να παραμείνουν πιστοί σε όσα πιστεύουν. Και αυτό, ανεξάρτητα από κομματικές αφετηρίες και πολιτικές προτιμήσεις, είναι κάτι που αξίζει αναγνώριση και σεβασμό.
Η επικείμενη παραίτηση του Μιλτιάδη Ζαμπάρα δεν αποτελεί απλώς το κλείσιμο ενός κοινοβουλευτικού κύκλου. Αποτελεί μια πολιτική πράξη με καθαρό μήνυμα: ότι οι αξίες μπορούν ακόμη να προηγούνται των αξιωμάτων και ότι η συνέπεια εξακολουθεί να έχει θέση στη δημόσια ζωή.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
