Πίσω από την απονομή του οφφικίου του Πρωτοπρεσβυτέρου στον π. Γεώργιο Παπά κρύβεται μια οικογενειακή ιστορία πίστης και προσφοράς που ξεπερνά τα όρια μιας απλής τιμητικής διάκρισης.
Ο π. Γεώργιος και η Πρεσβυτέρα του προσέφεραν στην Εκκλησία και τους δύο γιους τους. Ο π. Ιερόθεος Παππάς διακονεί ως Εφημέριος στην Ενορία της Ρίγανης, ενώ ο π. Κοσμάς υπηρετεί στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Παντοκράτορος Αγγελοκάστρου. Και οι δύο επέλεξαν τον δρόμο της ολοκληρωτικής αφιερώσεως στην Εκκλησία ως άγαμοι Κληρικοί.
Για έναν γονιό πρόκειται για μια βαθιά προσωπική υπόθεση. Όταν, μάλιστα, η ίδια αφιέρωση αφορά και τα δύο παιδιά του, η οικογενειακή θυσία αποκτά ιδιαίτερο βάρος.
Αυτή την πλευρά της ιστορίας θέλησε να αναδείξει ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός. Κατά την τετραετή διακονία του στην τοπική Εκκλησία, ο ίδιος έχει χειροτονήσει νέους Κληρικούς, ανάμεσά τους και τον π. Ιερόθεο. Γνωρίζει, επομένως, από κοντά την πορεία του και έχει διαπιστώσει την προσπάθεια που καταβάλλει για την αναζωογόνηση της Ενορίας της Ρίγανης.
Η παρουσία του πατέρα του στον ίδιο ναό, όπου πλέον υπηρετεί ο γιος του, έδωσε στην ημέρα μια ξεχωριστή συμβολική διάσταση.
Για τον λόγο αυτό, ο Σεβασμιώτατος αποφάσισε να τιμήσει τον π. Γεώργιο απονέμοντάς του το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου. Μια τιμή προς έναν Ιερέα, αλλά ταυτόχρονα και μια αναγνώριση της οικογένειας που στήριξε δύο παιδιά της στην επιλογή της Ιερωσύνης.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η προτροπή του Μητροπολίτη προς τους δύο γιους του να «κελεύσουν» τον πατέρα τους, ώστε να λάβει τη χειροθεσία του νέου του οφφικίου.
Η στιγμή είχε έναν βαθύ συμβολισμό: ο πατέρας που κάποτε οδηγούσε τα παιδιά του στη ζωή, στεκόταν τώρα μπροστά τους, ενώ εκείνα, πλέον Κληρικοί, καλούνταν να τον συνοδεύσουν σε μια σημαντική στιγμή της δικής του ιερατικής πορείας.
Το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου στον π. Γεώργιο Παπά έγινε έτσι κάτι περισσότερο από μια τιμητική διάκριση. Αποτέλεσε ένα δημόσιο «ευχαριστώ» για τη δική του διακονία, αλλά και για την οικογενειακή προσφορά που βρίσκεται πίσω από δύο νέους ανθρώπους οι οποίοι αφιέρωσαν τη ζωή τους στην Εκκλησία.
Μια ιστορία που αποδεικνύει πως, πολλές φορές, πίσω από έναν Κληρικό δεν βρίσκεται μόνο η προσωπική του επιλογή, αλλά μια ολόκληρη οικογένεια που στάθηκε δίπλα του και μοιράστηκε μαζί του το κόστος και την ευλογία της αφιερώσεως.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
