Ο Άδωνις Γεωργιάδης «θυμήθηκε» τον Ιατρικό Σύλλογο μόνο όταν οι καταγγελίες έγιναν πολιτικό βάρος – το ΦΕΚ του Ιουλίου επιβεβαιώνει ότι η εκκρεμότητα μπορούσε να είχε λυθεί πολύ νωρίτερα

19 μήνες αναμονής, υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν, νέες επιστολές και τελικά ένα ΦΕΚ που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι αυτό που δεν γινόταν επί μήνες μπορούσε τελικά να γίνει μέσα σε λίγες εβδομάδες!

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αγρινίου ζητούσε το αυτονόητο. Το Υπουργείο Υγείας τον άφηνε να περιμένει. Και τώρα, αφού προηγήθηκαν καταγγελίες και θεσμικές πιέσεις, η κυβέρνηση εμφανίζεται να «λύνει» το πρόβλημα που η ίδια είχε αφήσει να χρονίζει.

Πόσο ακόμη πρέπει να περιμένει το Αγρίνιο για να αντιμετωπιστεί με στοιχειώδη σοβαρότητα;

Το ερώτημα δεν είναι πλέον ρητορικό.

Το νέο ΦΕΚ για τη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου του Γενικού Νοσοκομείου Αιτωλοακαρνανίας φέρνει στην επιφάνεια μια υπόθεση που εκθέτει πρωτίστως τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας αντιμετώπισε έναν κορυφαίο επιστημονικό φορέα της περιοχής.

Γιατί η ιστορία είναι απλή.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αγρινίου ζήτησε εκπροσώπηση.

Περίμενε.

Ξαναζήτησε.

Περίμενε.

Ο πρόεδρός του συναντήθηκε με τον Υπουργό.

Ακολούθησαν δεσμεύσεις.

Πέρασε ο χρόνος.

Και τελικά χρειάστηκε νέα επιστολή για να γίνει αυτό που θα έπρεπε να είχε γίνει από την αρχή.

Και μετά κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι όλα αυτά είναι απλώς… γραφειοκρατία.

ΤΟ ΦΕΚ ΠΟΥ «ΚΑΡΦΩΝΕΙ» ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ

Στις 13 Ιουλίου 2026 δημοσιεύεται το ΦΕΚ Υ.Ο.Δ.Δ. 984.

Η απόφαση είναι σαφής:

Ο Παντελής Παπαθανασής ορίζεται τακτικό μέλος – εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου Αγρινίου στο Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Νοσοκομείου Αιτωλοακαρνανίας, με αναπληρώτρια την Ειρήνη Κουκοπούλου.

Τέλος.

Έγινε.

Και εδώ ακριβώς αρχίζει το σκάνδαλο της καθυστέρησης.

Αφού μπορούσε να γίνει, γιατί δεν έγινε νωρίτερα;

Γιατί χρειάστηκε να περάσει σχεδόν ενάμισης χρόνος;

Γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2026;

Γιατί χρειάστηκε να ξανασταλεί έγγραφο;

Γιατί χρειάστηκε ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου να απευθυνθεί προσωπικά στον Υπουργό;

Και γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε σε δημόσια αντιπαράθεση για να κινηθούν τα γρανάζια της διοίκησης;

6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025: Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ «ΕΣΠΑΣΕ» ΤΗ ΣΙΩΠΗ

Ήταν 6 Δεκεμβρίου 2025.

Ο Γιώργος Αγραφιώτης, πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αγρινίου, ανεβαίνει στο βήμα του συνεδρίου καρδιαγγειακής ιατρικής.

Και εξαπολύει δριμεία επίθεση για την κατάσταση της υγείας στην Αιτωλοακαρνανία και για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστήριξε, αντιμετωπίζεται ο Ιατρικός Σύλλογος.

Δεν μιλά ένας τυχαίος πολίτης.

Δεν μιλά ένας κομματικός παράγοντας.

Μιλά ο πρόεδρος του θεσμικού επιστημονικού φορέα των γιατρών της περιοχής.

Και μιλά με τρόπο που προκαλεί εντύπωση ακριβώς επειδή δεν συνηθίζει να χρησιμοποιεί τέτοια γλώσσα.

Γιατί όταν ένας κατά κανόνα μετρημένος θεσμικός εκπρόσωπος φτάνει στο σημείο να καταγγέλλει δημόσια την αντιμετώπιση που υφίσταται, κάτι έχει προηγηθεί.

Και τώρα το ΦΕΚ έρχεται να προσθέσει ένα κρίσιμο κομμάτι στην εικόνα.

ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ – ΦΕΚ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ

Το πιο ενδιαφέρον σημείο της υπόθεσης είναι ίσως αυτό.

Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου είχε θέσει το ζήτημα στον Άδωνι Γεωργιάδη.

Σύμφωνα με την καταγγελλόμενη εκδοχή των γεγονότων, υπήρξε δέσμευση ότι το θέμα θα άλλαζε τον Απρίλιο.

Ο Απρίλιος ήρθε.

Ο Απρίλιος έφυγε.

Η λύση δεν ήρθε.

Και τότε ο Ιατρικός Σύλλογος επανήλθε.

Στις 6 Μαΐου 2026 απέστειλε νέο έγγραφο.

Και μετά…

Ω του θαύματος!

Η διαδικασία προχωρά.

Η απόφαση υπογράφεται.

Και λίγες εβδομάδες αργότερα το θέμα βρίσκεται στο ΦΕΚ.

Αυτό, λοιπόν, δεν είναι πλέον θεωρία.

Είναι μια αλληλουχία γεγονότων που καταγράφεται.

Και όποιος θέλει να την αμφισβητήσει, ας εξηγήσει:

Τι ακριβώς άλλαξε μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2026;

ΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΟ ΦΕΚ

Το ΦΕΚ μας λέει ποιος διορίστηκε.

Μας λέει ότι ο Ιατρικός Σύλλογος απέστειλε το έγγραφο της 6ης Μαΐου.

Μας λέει ότι δεν προκύπτει πρόσθετη δαπάνη.

Μας λέει ότι η απόφαση τροποποιεί την προηγούμενη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου.

Αυτό που δεν μας λέει είναι:

Γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ η διαδικασία.

Και εδώ ακριβώς ο Υπουργός Υγείας οφείλει απαντήσεις.

Όχι στον δημοσιογράφο.

Όχι στον Ιατρικό Σύλλογο μόνο.

Στους πολίτες της Αιτωλοακαρνανίας.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ» ΤΟΥ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗ

Αυτό πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό.

Δεν είναι υπόθεση του Γιώργου Αγραφιώτη.

Δεν είναι υπόθεση του Παντελή Παπαθανασή.

Δεν είναι υπόθεση του σημερινού ή του αυριανού προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου.

Είναι θεσμική υπόθεση.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αγρινίου εκπροσωπεί τον ιατρικό κόσμο της περιοχής.

Και όταν η Πολιτεία τον αγνοεί ή καθυστερεί να υλοποιήσει τη θεσμική του εκπροσώπηση, το πρόβλημα δεν αφορά ένα πρόσωπο.

Αφορά ολόκληρο τον θεσμό.

Και εδώ βρίσκεται η πραγματική πρόκληση:

Αν έτσι αντιμετωπίζεται ένας κορυφαίος επιστημονικός φορέας, πώς ακριβώς περιμένουμε να αντιμετωπίζονται οι πολίτες που δεν έχουν πρόσβαση σε υπουργικά γραφεία;

ΑΔΩΝΙ, ΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Κύριε Γεωργιάδη,

δεν χρειάζεται να θυμώσετε.

Δεν χρειάζεται να επιτεθείτε σε κανέναν.

Δεν χρειάζεται να ψάξετε πολιτικούς αντιπάλους.

Χρειάζεται μόνο να απαντήσετε.

Γιατί χρειάστηκαν 19 μήνες;

Γιατί χρειάστηκε νέα επιστολή;

Γιατί δεν υλοποιήθηκε νωρίτερα η εκπροσώπηση;

Υπήρχε κώλυμα;

Αν ναι, ποιο;

Δεν υπήρχε;

Τότε γιατί καθυστερούσε;

Και, κυρίως:

Γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε σε δημόσιες καταγγελίες για να γίνει τελικά το αυτονόητο;

ΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΥΠΟΘΗΚΗ

Ίσως εδώ βρίσκεται και η βαθύτερη ουσία.

Για την Αθήνα μπορεί να είναι ένας ακόμη διορισμός.

Ένα ακόμη ΦΕΚ.

Μια ακόμη τροποποίηση σύνθεσης Διοικητικού Συμβουλίου.

Για το Αγρίνιο, όμως, μιλάμε για το νοσοκομείο του.

Για τη δημόσια υγεία του.

Για τους γιατρούς του.

Για τους ασθενείς του.

Για έναν επιστημονικό σύλλογο που ζητά να έχει λόγο στα πράγματα.

Και δεν ζητά χάρη.

Ζητά θεσμικό σεβασμό.

ΤΕΛΙΚΑ, Ο ΑΔΩΝΙΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ ΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ;

Αυτό είναι το ερώτημα που πλέον αιωρείται.

Και δεν το απαντάμε εμείς.

Το αφήνουμε στον ίδιο τον Υπουργό.

Γιατί τα γεγονότα είναι εκεί.

Το 2024 η υπόθεση ξεκινά.

Το 2025 ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου καταγγέλλει δημόσια την κατάσταση.

Ακολουθεί συνάντηση με τον Υπουργό.

Υπάρχει, σύμφωνα με την πλευρά του Συλλόγου, δέσμευση για λύση.

Ο χρόνος περνά.

Τον Μάιο του 2026 αποστέλλεται νέο έγγραφο.

Τον Ιούνιο λαμβάνεται η απόφαση.

Τον Ιούλιο δημοσιεύεται στο ΦΕΚ.

Αν αυτό δεν είναι αδικαιολόγητη καθυστέρηση, ας μας εξηγήσουν τι είναι.

Και αν η Πολιτεία θεωρεί ότι ο Ιατρικός Σύλλογος Αγρινίου αντιμετωπίστηκε με τον προσήκοντα θεσμικό σεβασμό, ας το εξηγήσει δημόσια.

Γιατί υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να διαψευστεί:

Το αυτονόητο τελικά έγινε.

Αλλά χρειάστηκε να περάσουν μήνες.

Χρειάστηκε να υπάρξουν παρεμβάσεις.

Χρειάστηκε να υπάρξει πίεση.

Χρειάστηκε να σταλεί ξανά έγγραφο.

Και χρειάστηκε, τελικά, ένα ΦΕΚ για να αποδειχθεί ότι η λύση ήταν εφικτή.

Αυτό δεν είναι επιτυχία της διοίκησης.

Είναι αποτυχία της ταχύτητας, του θεσμικού σεβασμού και της πολιτικής συνέπειας.

Και το Αγρίνιο έχει κάθε δικαίωμα να ρωτά:

Μας ακούτε όταν μιλάμε ή μας ακούτε μόνο όταν φωνάζουμε;

Γιατί εάν ισχύει το δεύτερο, τότε υπάρχει πραγματικά σοβαρό πρόβλημα.

Και αυτή τη φορά δεν κρύβεται πίσω από μια ανακοίνωση.

Έχει τυπωθεί στο ΦΕΚ.

ΣΩΚΤΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ