Η ανακοίνωση για την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης της εσωτερικής οδοποιίας σε κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας φέρνει ξανά στην επιφάνεια μια εικόνα που έχει αρχίσει να παγιώνεται στη συνείδηση πολλών δημοτών: όταν πρόκειται για έργα και υποδομές, το όνομα που εμφανίζεται σταθερά είναι αυτό του Αντιδημάρχου Τεχνικών Έργων Κώστα Κοπίδη.
Στo Χαλκιόπουλo, τον Εμπεσό, τον Σταθά, τη Μαλεσιάδα και τους Αμοργιανούς έγιναν παρεμβάσεις που είχαν ανάγκη οι τοπικές κοινωνίες. Δεν πρόκειται για έργα βιτρίνας ούτε για ενέργειες εντυπωσιασμού. Πρόκειται για παρεμβάσεις που αφορούν την ασφάλεια, την πρόσβαση, την καθημερινότητα των κατοίκων και τη διατήρηση της ζωής στα χωριά της ορεινής Αμφιλοχίας.
Το παράδοξο, όμως, είναι άλλο. Βρισκόμαστε ήδη στον τρίτο χρόνο της δημοτικής θητείας και η εικόνα που εκπέμπεται προς τα έξω είναι ότι ο τομέας των έργων στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην παρουσία και τη δραστηριότητα ενός ανθρώπου. Αν αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, τότε η Δημοτική Αρχή οφείλει να παρουσιάσει πιο καθαρά το συνολικό της έργο. Αν όμως ανταποκρίνεται, τότε το ερώτημα είναι ακόμη πιο σοβαρό: πού βρίσκονται οι υπόλοιποι;
Οι δημότες παρακολουθούν σχεδόν καθημερινά ανακοινώσεις για εκδηλώσεις, φεστιβάλ, αθλητικές διοργανώσεις, πολιτιστικές δράσεις και κοινωνικές εκστρατείες. Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους. Κανείς δεν τα υποτιμά. Όμως ένας Δήμος δεν μπορεί να λειτουργεί ως διοργανωτής εκδηλώσεων και μόνο. Ο πυρήνας της αυτοδιοίκησης είναι οι υποδομές, η καθαριότητα, η ύδρευση, η αγροτική οδοποιία, η ποιότητα ζωής.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της συζήτησης. Τα χωριά του Ινάχου δεν ζητούν περισσότερες αφίσες, περισσότερες φωτογραφίες ή περισσότερα δελτία Τύπου. Ζητούν δρόμους, συντηρήσεις, παρεμβάσεις και παρουσία. Ζητούν να νιώθουν ότι ο Δήμος θυμάται πως υπάρχουν και μετά το τέλος των εκλογών.
Ο Κώστας Κοπίδης, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς πολιτικά μαζί του, έχει καταφέρει να συνδέσει το όνομά του με την παραγωγή συγκεκριμένου έργου. Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα επικοινωνίας. Είναι αποτέλεσμα παρουσίας στο πεδίο. Είναι αποτέλεσμα δουλειάς που αποτυπώνεται στο έδαφος και όχι στις αναρτήσεις.
Το πραγματικό ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο Κοπίδης κάνει τη δουλειά του. Από ό,τι φαίνεται, την κάνει. Το ζήτημα είναι αν η υπόλοιπη Δημοτική Αρχή ακολουθεί τον ίδιο ρυθμό ή αν τελικά έχει αφεθεί στην άνεση της επικοινωνιακής διαχείρισης.
Γιατί οι πολίτες μπορεί να χειροκροτούν μια εκδήλωση. Όμως στο τέλος της ημέρας αξιολογούν μια δημοτική αρχή από τα έργα που άφησε πίσω της. Και σε αυτό το πεδίο, μέχρι στιγμής, ο Κώστας Κοπίδης φαίνεται να κερδίζει τη μάχη των εντυπώσεων — επειδή πρώτα κερδίζει τη μάχη της ουσίας.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
