Μετά από μήνες αγωνίας, φόβου και εξάντλησης, σήμερα νιώθω πως το μεγαλύτερο δώρο είναι η ελπίδα. Η σπάνια ασθένεια αλλά και η μεγάλη περιπέτεια που ζήσαμε μου έμαθε να ζω με περισσότερη επίγνωση. Και να λέω μέσα μου: υπάρχει μια μέρα που σταματάς να περιμένεις να γυρίσει η ζωή στην κανονικότητα. Όχι γιατί παραιτήθηκες. Αλλά γιατί κατάλαβες ότι η κανονικότητα δεν υπάρχει πια. Υπάρχει η καινούργια ζωή, αυτή που ήρθε χωρίς να σε ρωτήσει, χωρίς προειδοποίηση, χωρίς οδηγίες χρήσης. Μέσα σε αυτή τη νέα ζωή μαθαίνεις να κρατάς πιο σφιχτά…
Περισσότερα«Το χειρουργείο του Μάριου ολοκληρώθηκε – Φέτος για μένα τα γενέθλια σημαίνουν ευγνωμοσύνη »
