Έντονη οργή και βαθιά αγανάκτηση επικρατούν στην τοπική κοινωνία της Αμφιλοχίας για όσα διαδραματίζονται εδώ και καιρό στο λιμάνι της πόλης. Οι πολίτες παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία τις εκφορτώσεις χύδην φορτίων και ξηρών υλών να πραγματοποιούνται χωρίς να διακρίνεται η λήψη των μέτρων προστασίας που θα περίμενε κανείς σε μια σύγχρονη και οργανωμένη λιμενική εγκατάσταση.
Οι εικόνες που καταγράφονται κατά τις εκφορτώσεις προκαλούν εύλογα ερωτήματα για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, στη δημόσια υγεία και στη θαλάσσια περιοχή του λιμανιού. Η σκόνη που διαχέεται στην ατμόσφαιρα και η πιθανότητα υπολειμμάτων να καταλήγουν στη θάλασσα έχουν γίνει αντικείμενο έντονων συζητήσεων μεταξύ των κατοίκων, οι οποίοι αισθάνονται ότι κανείς δεν τους ενημερώνει υπεύθυνα για το τι ακριβώς συμβαίνει και αν διενεργούνται οι απαραίτητοι έλεγχοι.
Η αγανάκτηση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη από το γεγονός ότι ακριβώς δίπλα στον χώρο των εκφορτώσεων βρίσκεται το γηπεδάκι μπάσκετ, όπου καθημερινά αθλούνται και παίζουν μικρά παιδιά. Οι γονείς βλέπουν τις εργασίες να εξελίσσονται σε απόσταση αναπνοής από έναν χώρο άθλησης και αναρωτιούνται αν έχει αξιολογηθεί επαρκώς η επίδραση που μπορεί να έχουν οι συνθήκες αυτές στην υγεία των παιδιών. Πρόκειται για ένα ερώτημα απολύτως λογικό, το οποίο μέχρι σήμερα φαίνεται να μένει αναπάντητο.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η στάση της δημοτικής αρχής της Αμφιλοχίας προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη δυσφορία στους πολίτες. Την ώρα που η τοπική κοινωνία ζητά παρεμβάσεις, ελέγχους και ξεκάθαρες απαντήσεις, η δημοτική αρχή δείχνει να περί άλλων τυρβάζει, αποφεύγοντας να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα έδειχναν ότι αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του ζητήματος. Ίσως να μην διαθέτει όλες τις θεσμικές αρμοδιότητες. Διαθέτει όμως την πολιτική και ηθική υποχρέωση να υπερασπιστεί τους δημότες της και να απαιτήσει απαντήσεις από κάθε αρμόδιο φορέα.
Οι πολίτες της Αμφιλοχίας δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν το αυτονόητο: να προστατεύεται η υγεία τους, να προστατεύεται το περιβάλλον της πόλης τους και να μην αντιμετωπίζονται οι ανησυχίες τους με αδιαφορία. Η οργή που εκφράζεται πλέον ανοιχτά δεν είναι αποτέλεσμα υπερβολής· είναι αποτέλεσμα της αίσθησης ότι ένα σοβαρό ζήτημα παραμένει χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση και χωρίς τις απαντήσεις που δικαιούται η τοπική κοινωνία.
Γιατί όταν οι πολίτες βλέπουν τη σκόνη να σκεπάζει το λιμάνι, τα παιδιά να αθλούνται λίγα μέτρα πιο πέρα και τους αρμοδίους να σιωπούν, τότε η αγανάκτηση δεν είναι μόνο δικαιολογημένη. Είναι αναπόφευκτη.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
