Μια υπαίθρια εικαστική και δραματουργική εμπειρία που ανιχνεύει τη σχέση του ατόμου με το συλλογικό σώμα της πόλης.
Το βράδυ της 19ης Φεβρουαρίου 2026, η οδός Παπαστράτου και η Κεντρική Πλατεία μετατράπηκαν σε σκηνικό αστικής αλληγορίας. Ο δημόσιος χώρος απέκτησε παλμό και ένταση, καθώς μια ζωντανή σύνθεση δράσεων, σωμάτων και σκιών ξεδιπλώθηκε ανάμεσα σε περαστικούς και θεατές.
Η παρέμβαση κινήθηκε στα όρια του ονείρου και της εγρήγορσης, εκεί όπου το απρόβλεπτο συναντά τη σκηνοθετημένη εικόνα. Το βλέμμα δεν έμενε αδρανές· προσκαλούνταν να διασχίσει τον χώρο, να ακολουθήσει τα ίχνη της κίνησης, να εμπλακεί. Η πόλη δεν αποτέλεσε απλώς φόντο, αλλά ενεργό συμπρωταγωνιστή μιας εμπειρίας που ανέδειξε τις αθέατες ρωγμές και τις σιωπηλές αφηγήσεις της.
Η κίνηση της Λητώς Γερνά διαμόρφωσε έναν ρυθμό που πάλλεται ανάμεσα στη σωματικότητα και τη μνήμη, ενώ η επιμέλεια της Κάτιας Ζαρκάδα συνέθεσε ένα ενιαίο εικαστικό και δραματουργικό τοπίο.
Η δράση διατήρησε ακέραιη τη δυναμική της, αφήνοντας ένα αποτύπωμα που δεν περιορίζεται στο στιγμιαίο της θέασης. Ένα ίχνος χαραγμένο όχι μόνο στην άσφαλτο, αλλά και στη συλλογική συνείδηση της πόλης.
Videο:palmospress.gr
