Διακόσια χρόνια μετά, η νύχτα της 11ης Απριλίου 1826 εξακολουθεί να μην ησυχάζει. Το Μεσολόγγι δεν άφησε την επέτειο αυτή να περάσει σιωπηλά και ήταν εμφανές από τη στιγμή που το κοινό στάθηκε έξω από τον Κήπο των Ηρώων, εκεί ακριβώς όπου η ιστορία δεν είναι διδακτέα ύλη, αλλά χώμα κάτω από τα πόδια.
Στις 14 Μαΐου, η Ιερά Πόλη φιλοξένησε την παράσταση «Έξοδος – Ο Δρόμος προς την Αθανασία», μια παραγωγή που επέλεξε συνειδητά να απευθυνθεί στο συναίσθημα, στο στήθος. Βασισμένη σε ορατόριο του Ανδρέα Κατσιγιάννη με ποίηση της Λίνας Δημοπούλου, η παράσταση σχεδιάστηκε και σκηνοθετήθηκε από τη Μιμή Ντενίση, η οποία ανέλαβε και τη συγγραφή των αφηγηματικών κειμένων.
Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και ο Γιάννης Διονυσίου ερμήνευσαν τα τραγούδια, με τη σύμπραξή τους να αποδεικνύεται ένα από τα ισχυρότερα στοιχεία της βραδιάς. Παράλληλα, η σπουδαία Μιμή Ντενίση μαζί με τον ηθοποιό Γιάννη Τσιμιτσέλη αφηγήθηκαν τα κείμενα, δίνοντας σάρκα σε πρόσωπα και στιγμές που ο χρόνος έχει καταστήσει σύμβολα.
Η Χορωδία του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου υπό τον Σπύρο Χολέβα, μέλη χορωδιών και της θεατρικής ομάδας του Ιδρύματος Πολιτισμού «Άγιος Ευγένιος ο Αιτωλός» καθώς και ο Ιστορικός Σύλλογος της πόλης συμπλήρωσαν το σύνολο μιας παράστασης που ανέδειξε κάτι σπάνιο: τη δύναμη που αποκτά η τέχνη όταν συναντά τον ακριβή τόπο όπου γεννήθηκε η ιστορία που αφηγείται.
Η παραγωγή πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητρόπολης Αιτωλίας και Ακαρνανίας, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την Έξοδο.
Ιδιαίτερη βαρύτητα και συγκινησιακή δύναμη προσέδωσε η συμμετοχή κατοίκων της πόλης, μικρών και μεγάλων, οι οποίοι, φορώντας αυθεντικές ενδυμασίες εποχής, συνέβαλαν ουσιαστικά στη γεφύρωση του παρελθόντος με το παρόν, ενισχύοντας τον βιωματικό χαρακτήρα της παράστασης και μεταφέροντας με αυθεντικότητα το πνεύμα της εποχής.
Υπό το φως της ιστορίας και τη σκιά του Κήπου των Ηρώων, μια μεγαλειώδης μουσικοθεατρική παράσταση τίμησε τα 200 χρόνια από την ηρωική Έξοδο.
Το Μεσολόγγι δεν είναι απλώς μια πόλη· είναι ένα σύμβολο που αρνείται να ξεχαστεί. Σχεδόν δύο αιώνες μετά τη θρυλική νύχτα της 11ης Απριλίου 1826, η μνήμη παραμένει η ζωντανή ανάσα του τόπου. Αυτή την ιστορική συνέχεια είχαν την τύχη να βιώσουν όσοι βρέθηκαν έξω από τα τείχη του Κήπου των Ηρώων, σε μια βραδιά όπου το παρελθόν και το παρόν έγιναν ένα.
www.protothema.gr
Φωτογραφίες: Studio Panoulis
