Λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, έγινε γνωστή μια ενέργεια που σοκάρει και ξεπερνά κάθε όριο πολιτικού πολιτισμού: άγνωστοι πέταξαν τρικάκια στην κατοικία του δημάρχου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, Σπύρου Διαμαντόπουλου. Η επίθεση αυτή, πρωτοφανής στα χρονικά της πόλης, στόχευσε όχι μόνο τον ίδιο τον δήμαρχο, αλλά την οικογένειά του, τη σύζυγό του και το τετράχρονο παιδί του.
Αυτές οι πράξεις δεν είναι απλώς κατακριτέες – είναι απολύτως απαράδεκτες και επικίνδυνες για τη δημοκρατία μας. Καμία πολιτική διαφωνία, καμία διαφωνία με αποφάσεις ή πολιτικές επιλογές δεν δικαιολογεί τον εκφοβισμό οικογενειών ή τη στοχοποίηση παιδιών. Το να φτάνει ένα παιδί να βλέπει από το παράθυρό του αστυνομικούς να φυλάνε το σπίτι του δεν είναι εικόνα πολιτικού ανταγωνισμού. Είναι εικόνα φόβου, τραμπουκισμού και ντροπής.
Όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να τρομοκρατήσουν με τρικάκια, ψευδείς φήμες ή συκοφαντία, πρέπει να καταλάβουν κάτι απλό: δεν θα μείνουν ατιμώρητοι, και δεν θα μείνουν ανοιχτές οι πόρτες για τέτοιες πρακτικές. Η πολιτική αντιπαράθεση έχει όρια. Και τα όρια αυτά δεν περιλαμβάνουν την οικογένεια, το σπίτι, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η τοπική κοινωνία, οι θεσμοί, οι πολίτες, όλοι οφείλουν να πάρουν θέση: τέτοιες ενέργειες πρέπει να καταδικαστούν με τον πιο αποφασιστικό τρόπο. Κανείς δεν πρέπει να σιωπήσει, κανείς δεν πρέπει να τις αποσιωπήσει. Η ανοχή στον τραμπουκισμό είναι ανοχή στη βία – και η βία δεν έχει θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Υστερόγραφο: Με τον δήμαρχο Σπύρο Διαμαντόπουλο δεν έχω πολλά-πολλά: κάποιες συναντήσεις στο πλαίσιο των ιδιοτήτων μας, ένα αιχμηρό μου σχόλιο για την επιλογή του να κάνει πρώτα στην Αθήνα την παρουσίαση των εκδηλώσεων της 200ης επετείου και όχι στο Μεσολόγγι, και ένα τσίπουρο που ήπιαμε μαζί, με πολλούς άλλους συναδέλφους, μετά από συνέντευξη Τύπου. Όλα αυτά δημόσια. Όμως, για 14 χρόνια σχέσης μου με την αυτοδιοίκηση όλων των βαθμών, δεν μπορώ να μείνω αδιάφορος μπροστά σε μια πρωτοφανή, φασιστική και προκλητική συμπεριφορά.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
