Δέκα μέρες μας ζάλιζαν. Τα φιλικά κανάλια, τα φιλικά site, οι φιλικοί τίτλοι: «Έρχεται πακέτο-μαμούθ», «Ιστορικές εξαγγελίες», «Ο Μητσοτάκης μοιράζει μέρισμα». Μας ανέβασαν τον πήχη στο Θεό για να δούμε χθες στο Βελλίδειο ένα πακέτο ψίχουλα τυλιγμένο σε ορίζοντες του 2030.
Αυτή είναι η αλήθεια που πόνεσε ακόμα και τους δικούς του. Όταν πανηγυρίζεις κάθε μήνα για δισεκατομμύρια υπερπλεόνασμα, όταν κομπάζεις για επενδυτική βαθμίδα, για ανάπτυξη, για υπερκέρδη τραπεζών και ενέργειας, δεν μπορείς να βγαίνεις και να λες στον συνταξιούχο «πάρε 400 ευρώ τον Νοέμβρη και να λες κι ευχαριστώ». Ούτε στον δημόσιο υπάλληλο «πάρε 500 ευρώ τα Χριστούγεννα του 2027».
Κοροϊδία.
Τάζεις κατώτατο 1000 ευρώ τον Ιανουάριο του 2028, λες και μέχρι τότε ο κόσμος θα ψωνίζει με υποσχέσεις. Τάζεις ρεύμα -30% σε βάθος τριετίας, λες και ο λογαριασμός σήμερα πληρώνεται με PowerPoint. Φτιάχνεις «κουμπαρά» για τα μωρά που θα φτάσει 60.000 σε 18 χρόνια, όταν οι γονείς τους δεν μπορούν να πληρώσουν τα βασικά αγαθά και τα φροντιστήρια σήμερα.
Αυτή δεν ήταν ομιλία παροχών. Ήταν ομιλία διαχείρισης της απογοήτευσης. Γι’ αυτό και το Βελλίδειο ήταν παγωμένο. Γιατί ακόμα και ο πιο πιστός χειροκροτητής κατάλαβε χθες το κόλπο: πρώτα φουσκώνεις το μπαλόνι με διαρροές, μετά το ξεφουσκώνεις μόνος σου και το βαφτίζεις «κοστολογημένο και υπεύθυνο σχέδιο».
Ωδίνεν όρος και έτεκε μυν. Και το μυν μάλιστα με ημερομηνία λήξης.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
