Οι Δήμοι χρειάζονται 5,4 δισ. ευρώ τον χρόνο για να λειτουργήσουν, αλλά λαμβάνουν μόλις 3,04 δισ. ευρώ. Λείπουν 2,3 δισ. ευρώ ετησίως και η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ, που πρόσκειται στη Νέα Δημοκρατία, περιορίζεται για ακόμη μία φορά σε ψηφίσματα, συναντήσεις και απειλές για συμβολικά κλεισίματα!
Το συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας στην Καλαμάτα ολοκληρώθηκε το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026, αφήνοντας πίσω του ένα πολυσέλιδο ψήφισμα, δεκάδες διαπιστώσεις και αιτήματα που επαναλαμβάνονται σχεδόν αυτούσια εδώ και χρόνια.
Και το ερώτημα είναι απλό: Τόσα χρόνια τι ακριβώς περιμένουν;
Τα ίδια τα οικονομικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο είναι αποκαλυπτικά. Σύμφωνα με τη μελέτη που επικαλέστηκε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου, το ετήσιο λειτουργικό κόστος των Δήμων ανέρχεται σε περίπου 5,4 δισ. ευρώ, ενώ η κρατική χρηματοδότηση φτάνει μόλις τα 3,04 δισ. ευρώ.
Με άλλα λόγια, υπάρχει μια ετήσια χρηματοδοτική τρύπα περίπου 2,3 δισ. ευρώ!
Αυτά είναι τα χρήματα που λείπουν από τους Δήμους για να ανταποκριθούν στις καθημερινές λειτουργικές τους ανάγκες. Δεν μιλάμε για έργα βιτρίνας, για χρηματοδοτικά προγράμματα ή για επενδυτικές εξαγγελίες. Μιλάμε για την ίδια τη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών, για την καθαριότητα, το πράσινο, τις κοινωνικές δομές, τη συντήρηση και τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών.
Μάλιστα, ο κ. Κυρίζογλου επικαλέστηκε το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και το άρθρο 102 του Συντάγματος, υποστηρίζοντας ότι η πλήρης απόδοση των προβλεπόμενων πόρων θα αντιστοιχούσε σε περίπου 9,6 δισ. ευρώ.
Και εδώ αρχίζει η πολιτική αντίφαση.
Οι δήμαρχοι που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία και συγκροτούν την πλειοψηφία στη διοίκηση της ΚΕΔΕ ανακαλύπτουν ξανά και ξανά ότι οι Δήμοι δεν έχουν χρήματα, ότι η κρατική χρηματοδότηση δεν επαρκεί, ότι οι δημοτικές υπηρεσίες ασφυκτιούν και ότι οι αρμοδιότητες μεταφέρονται χωρίς τους αντίστοιχους πόρους.
Μόνο που αυτά δεν είναι καινούργια προβλήματα. Είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνεται και επιδεινώνεται επί σειρά ετών, υπό τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Σήμερα, λοιπόν, εμφανίζονται να διεκδικούν αύξηση των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων στον προϋπολογισμό του 2027, συναντήσεις με την κυβέρνηση και τους πολιτικούς αρχηγούς, παρουσία στη Βουλή και, εφόσον δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, συμβολικό κλείσιμο των Δήμων.
Αλήθεια, αυτό θεωρείται πλέον διεκδικητικός αγώνας; Να ζητάς από την ίδια κυβέρνηση, την οποία πολιτικά στηρίζουν οι περισσότεροι της πλειοψηφίας, να σου επιστρέψει τους πόρους που χρειάζεσαι για να λειτουργήσεις;
Και μάλιστα να παρουσιάζεις ως αγωνιστική κλιμάκωση το ενδεχόμενο ενός συμβολικού κλεισίματος των Δήμων, αφού πρώτα εξαντληθούν οι συναντήσεις, οι συζητήσεις και οι διαβουλεύσεις;
Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι διεκδικήσεις της ΚΕΔΕ είναι αβάσιμες. Αντιθέτως, η οικονομική ασφυξία των Δήμων είναι υπαρκτή και οι πολίτες τη βιώνουν καθημερινά μέσα από τις ελλείψεις στις υπηρεσίες, στις υποδομές και στην κοινωνική πολιτική.
Το πρόβλημα είναι η πολιτική αντίφαση. Δεν μπορείς να καταγγέλλεις την κυβερνητική πολιτική, να περιγράφεις ένα ετήσιο χρηματοδοτικό έλλειμμα 2,3 δισ. ευρώ και την ίδια στιγμή να αποφεύγεις να αναλάβεις την πολιτική ευθύνη που αντιστοιχεί στη στάση και στις επιλογές της πλειοψηφίας σου.
Δεν μπορείς να ανακαλύπτεις κάθε χρόνο τα ίδια προβλήματα, να εγκρίνεις νέα ψηφίσματα και να εμφανίζεσαι έκπληκτος μπροστά στην ίδια κατάσταση.
Και κάτι ακόμη: Η ενότητα της Αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να αποφεύγεται η πολιτική συζήτηση και η απόδοση ευθυνών. Η ενότητα στα αιτήματα είναι θεμιτή. Η σιωπή απέναντι στις πολιτικές ευθύνες δεν είναι ενότητα.
Οι δημότες δεν χρειάζονται άλλες πολυσέλιδες διακηρύξεις. Χρειάζονται Δήμους με οικονομική αυτοτέλεια, επαρκή χρηματοδότηση, προσωπικό και πραγματική δυνατότητα να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους.
Και οι δήμαρχοι που αποτελούν την πλειοψηφία στην ΚΕΔΕ οφείλουν να απαντήσουν στους πολίτες τους: Γιατί, ενώ το ετήσιο λειτουργικό κόστος των Δήμων υπολογίζεται σε 5,4 δισ. ευρώ, η χρηματοδότηση παραμένει στα 3,04 δισ.; Γιατί το κενό των 2,3 δισ. ευρώ εξακολουθεί να υπάρχει; Ποια ουσιαστική πίεση ασκήθηκε όλα αυτά τα χρόνια και ποια συγκεκριμένα αποτελέσματα επιτεύχθηκαν;
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν αρκεί να γράφεις στο ψήφισμα ότι διεκδικείς ισχυρούς Δήμους και ισχυρές τοπικές κοινωνίες. Πρέπει και να αποδεικνύεις ότι είσαι διατεθειμένος να συγκρουστείς για να τα πετύχεις.
2,3 δισ. ευρώ λείπουν κάθε χρόνο από την Αυτοδιοίκηση. Δεν λείπουν όμως τα ψηφίσματα, οι διαπιστώσεις και οι υποσχέσεις. Οι δήμαρχοι της πλειοψηφίας στην ΚΕΔΕ ας αναλογιστούν επιτέλους τις ευθύνες τους. Γιατί οι δημότες δεν μπορούν να ζουν με ψηφίσματα και να πληρώνουν καθημερινά το τίμημα της υποχρηματοδότησης.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
