Ο κύριος Μπεκίρης, λέει, προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του στο πρωθυπουργικό γραφείο, χωρίς μισθό. Και αναρωτιέμαι εγώ, ο αφελής: τι ακριβώς κάνει ένας τέτοιος εθελοντής; Γιατί, αν είναι να προσφέρεις εθελοντικά τις υπηρεσίες σου δίπλα στον Πρωθυπουργό, χωρίς να χρειάζεται να εξηγείς πολλά για τον ρόλο σου, τότε εθελοντής γίνομαι κι εγώ, και μάλιστα από αύριο το πρωί!
Να πάω κι εγώ στο Μαξίμου, να προσφέρω τις ανεκτίμητες υπηρεσίες μου αφιλοκερδώς, να πίνω τον καφέ μου στους διαδρόμους της εξουσίας και, αν με ρωτήσει κανείς τι δουλειά κάνω εκεί, να απαντήσω με περισσή αξιοπρέπεια: «Είμαι εθελοντής, κύριε!»
Γιατί εμείς οι υπόλοιποι είχαμε μια λανθασμένη αντίληψη για τον εθελοντισμό. Νομίζαμε ότι εθελοντής είναι αυτός που βοηθάει στο κοινωνικό παντοπωλείο, στον Ερυθρό Σταυρό ή στην πυρόσβεση. Δεν ξέραμε ότι υπάρχει και η ανώτερη κατηγορία: ο εθελοντής της εξουσίας!
Κι αν προκύψουν ερωτήματα, μην ανησυχείτε. Δεν χρειάζεται να απαντήσουμε σε όλα. Μπορούμε να μιλήσουμε για προσωπική στοχοποίηση, να επικαλεστούμε την αξιοπρέπεια και να στείλουμε τους δύσπιστους στα δικαστήρια.
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: το Μαξίμου δεν είναι καφενείο φίλων και η διαφάνεια δεν είναι προαιρετική, ανάλογα με το αν κάποιος πληρώνεται ή όχι.
Τελικά, στην Ελλάδα του 2026, άλλοι ψάχνουν δουλειά για να επιβιώσουν κι άλλοι ανακαλύπτουν τον εθελοντισμό δίπλα στην εξουσία.
Λοιπόν, πού κάνουμε αίτηση; Γιατί με τέτοιους όρους εθελοντισμού, βλέπω να αφήνουμε όλοι τις δουλειές μας και να τρέχουμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στο Μαξίμου!
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
