Χρήστο Γαρουφαλή, η μεγάλη χαρά της επιστροφής στο φως!

Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις μοιάζουν φτωχές για να περιγράψουν τα συναισθήματα. Και υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους η αγωνία γίνεται σιωπή, μέχρι να έρθει η στιγμή που η ελπίδα παίρνει ξανά τη θέση της.
Ο σπουδαίος Αγρινιώτης ζωγράφος Χρήστος Γαρουφαλής, ένας από τους σημαντικούς δημιουργούς της σύγχρονης ελληνικής εικαστικής σκηνής, μοιράστηκε σήμερα δημόσια τη δύσκολη περιπέτεια της υγείας του, αλλά και το πρώτο αισιόδοξο μήνυμα για την πορεία της αποκατάστασής του.
Για 33 ημέρες έδωσε τη δική του μάχη, περνώντας μέσα από δύσκολες και επώδυνες στιγμές. Μια δοκιμασία που τον οδήγησε στα βαθύτερα σκοτάδια, εκεί όπου η ανθρώπινη δύναμη, η πίστη και η αγάπη των δικών του ανθρώπων αποκτούν την πραγματική τους αξία.
Γνωρίζοντας προσωπικά τον Χρήστο και τιμώντας τη φιλία μας, επέλεξα όλο αυτό το διάστημα να μη γράψω τίποτα για την περιπέτεια της υγείας του. Περίμενα. Με διακριτικότητα, αγωνία και την ελπίδα ότι θα έρθει η ημέρα που θα έχουμε καλά νέα. Δεν ήθελα να δημοσιοποιήσω κάτι τόσο προσωπικό, πριν ο ίδιος αισθανθεί έτοιμος να μιλήσει.
Σήμερα, η ανάρτησή του και, κυρίως, οι λέξεις του αποτελούν για όλους μας μια μεγάλη ανάσα ανακούφισης και χαράς.
Δεν ξεχνώ, άλλωστε, το προσωπικό μήνυμα που μου είχε στείλει μέσα από το δωμάτιο του νοσοκομείου, στην αρχή αυτής της δύσκολης διαδρομής. Ένα μήνυμα γεμάτο αξιοπρέπεια, ειλικρίνεια και συγκλονιστική δύναμη ψυχής. Ακόμη και μέσα στη δική του δοκιμασία, έβρισκε τη δύναμη να μιλά για τον πολιτισμό, για τον τόπο του και για όσα προσέφερε σε αυτόν, χωρίς να παραγνωρίζει ούτε τα λάθη ούτε τις παραλείψεις του.
Αυτός είναι ο Χρήστος Γαρουφαλής. Ένας άνθρωπος που άφησε το δικό του αποτύπωμα στην τέχνη και στον πολιτισμό του Αγρινίου και της Αιτωλοακαρνανίας, αλλά και ένας δημιουργός που γνωρίζει να αντιμετωπίζει τη ζωή με ευαισθησία και αξιοπρέπεια.
Χρήστο, η σημερινή σου ανάρτηση μας γέμισε χαρά. Σου εύχομαι ολόψυχα δύναμη και κουράγιο στη συνέχεια της θεραπείας σου. Η διαδρομή μπορεί να έχει ακόμη ανηφοριά, όπως τόσο εύστοχα γράφεις, όμως το σημαντικότερο είναι ότι σήμερα κοιτάζεις ξανά το αύριο με αισιοδοξία.
Και τώρα, αγαπητέ φίλε, περιμένουμε να σε δούμε ξανά κοντά μας, υγιή, δυνατό και δημιουργικό. Να συνεχίσεις να αναζητάς μέσα από τα έργα σου τη διαδρομή από το σκοτάδι στο φως.
Γιατί αυτή τη φορά, Χρήστο, το φως που όλοι περιμέναμε είναι το δικό σου!
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ