Στο Αγρίνιο βρέθηκε σήμερα το απόγευμα ( Παρασκευή 5/4/2024) ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Λευτέρης Καρχιμάκης ,ο οποίος επέλεξε να ξεκινήσει την προεκλογική του εκστρατεία από την Αιτωλοακαρνανία.
Ο κ. Καρχιμάκης συναντήθηκε με ιστορικά στελέχη του ΠΑ. ΣΟ.Κ. στην περιοχή , φίλους και ψηφοφόρους του κινήματος στους οποίους ανέπτυξε το όραμά του για την Ευρώπη και τον ρόλο της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Οικογένεια.
Στην ομιλία του ο κ. Καρχιμάκης επεσήμανε τα εξής:
« Το πρότζεκτ Ευρώπη δεν είναι καταδικασμένο. Έχουμε όμως πολλά ακόμα να κάνουμε.
Είναι ανησυχητικό δε, το γεγονός, ότι όλα όσα παραμένουν ζητούμενα άπτονται αυτού που υποτίθεται ότι βρίσκεται στον
πυρήνα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, άπτονται δηλαδή της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.
Η Ευρώπη σε τεχνικό επίπεδο, στις προκλήσεις της νέας εποχής βρίσκεται στην πρωτοπορία.
Δεν χρειάζεται να πάμε πίσω στο 2010 που χώρες όπως η Γερμανία αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την κρίση ως
Ευρωπαϊκή και την «χρέωσαν» στις χώρες του Νότου, για να δούμε το πως η έλλειψη αλληλεγγύης έθεσε εν αμφιβόλω ολόκληρο το Ευρωπαϊκό πρότζεκτ όπως συζητήσαμε και προηγουμένως.
Αρκεί να πάμε να δούμε τί έγινε τους πρώτους μήνες του COVID-19 όπου τα κράτη μέλη της Ε.Ε προσπάθησαν να
στερήσουν μάσκες και ιατρικό υλικό το ένα από το άλλο αντί να συντονιστούν και να δημιουργήσουν δίκτυα αλληλοϋποστήριξης.
Επομένως αυτό που χρειαζόμαστε, είναι να δημιουργήσουμε μια κουλτούρα αλληλεγγύης μεταξύ των Ευρωπαίων
πολιτικών αλλά πάνω από όλα μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών, γιατί οι λαοί εκλέγουν τους πολιτικούς και υπάρχουν και
την επαύριον της οποιασδήποτε κυβέρνησης.
Ποιος είναι λοιπόν ο ενδεδειγμένος δρόμος για το μέλλον της Ευρώπης;
Η καινοτομία είναι η λέξη κλειδί. Καινοτομία όμως όχι μονάχα τεχνολογική.
Το ερώτημα λοιπόν είναι πότε θα γεννηθεί αυτός ο νέος κόσμος και τί μορφή θα έχει ώστε να μην τον «καταβροχθήσουν» και αυτόν τα τέρατα της ακροδεξιάς, της μισαλλοδοξίας, της οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας.
Η απάντηση που θα έδινα λοιπόν, σε αυτό το ερώτημα είναι ότι χρειάζεται να οραματιστούμε και να παλέψουμε για μια Ευρώπη όπου στις προτεραιότητες της θα είναι η επιστημονική έρευνα και η δημιουργία οικονομίων γνώσης οι οποίες όμως ως πρωταρχικό μέλημα δεν θα έχουν το κέρδος αλλά τις ανάγκες και την συνοχή των Ευρωπαϊκών κοινωνιών. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό μπορεί να ακούγεται ως ευχολόγιο αλλά δεν είναι.»
.
